عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٦ - ربوبيت در قرآن

نهى و به عجز و تقصير و ذلت و كوچكى خود در برابر كبرياييش اعتراف كنى و از در تواضع به بستان سعادت وارد شده و خير دنيا و آخرت خود را تأمين نمايى؟!

خدايا! دست ما را بگير و از چاه جهل و غرور و عجب و خودبينى بدر آر و ما را از بند اسارت هواى نفس نجات ده و در سعادت دارين را به روى ما بگشا.

ربوبيت در قرآن‌

در قرآن كريم و روايات و دعاهاى اسلامى، به اندازه‌اى كه با نام حضرت حق تحت عنوان رب برخورد مى‌كنيم با نام ديگر برخورد نداريم.

رب به معناى مالك است و در جهت حضرت حق جل و علا به مفهوم مالك عادل و عالم و حكيم و متصرف در تمام موجودات به مصلحت واقعى موجودات است، تصرفى كه باعث بروز استعداد موجودات و علت ظهور كمالات در تمام اجزاى هستى است.

مقام ربوبيت آن جناب اقتضا دارد كه پس از خلق موجود و آفرينش شيئى او را در مسير تربيت لازم قرار دهد تا به جايگاهى كه در خانه هستى دارد رسيده‌