عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٠ - اخذ و عطاى نادرست

[من كان الاخذ احب اليه من العطاء فهو مغبون لانه يرى العاجل بغفلته افضل من الآجل، وينبغى للمؤمن اذا أخذ ان يأخذ بحق واذا أعطى ففى حق وبحق ومن حق‌]

اخذ و عطاى نادرست‌

مسئله مال دوستى و عشق به درهم و دينار فطرى هر انسان است و اگر محبت به مال دنيا نبود، نظام زندگى بشرى از هم مى‌گسست، چيزى كه هست اگر محبت به مال مقيد به بازدارنده‌هاى الهى از قبيل ورع و تقوا و قوانين حلال و حرام خدايى نباشد آدمى را دچار مرض بسيار خطرناك استكبار، استغنا و طغيان خواهد كرد و در جو اين امراض است كه آدمى تبديل به غول وحشت‌آورى شده و دچار تجاوز و ياغى‌گرى و پايمال كردن حقوق انسان‌ها در همه شؤون حيات خواهد شد.

انسان در درجه اول بايد تمام سعى و كوشش او بر اين باشد كه از راه مشروع:

دامدارى، كشاورزى، صنعت، تجارت و شؤون اين چهار اصل، به كسب مال بپردازد و در خرج مال هم قوانين الهى را مراعات كند.

دارنده مال و يا خواهنده مال اگر عامل بيت المال است و يا عامل شخصى به حكم آيات و روايات بايد از اهليت كامل و امانت و حفظ و صلاحيت علمى و بصيرتى برخوردار باشد.

كه اگر بيت المال دست اين‌گونه افراد باشد و يا مال و ثروت در اختيار چنين‌