عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٣ - گناه غيبت
[الغيبة حرام على كل مسلم، مأثوم صاحبها فى كل حال.
وصفة الغيبة ان تذكر احدا بما ليس هو عند الله عيب وتذم ما يحمده اهل العلم فيه]
گناه غيبت
در اين باب، وجود مقدس حضرت صادق ٧ به يكى از بدترين گناهان و عظيمترين معاصى كه بار سنگين آن در پرونده انسان از كوهها گرانتر است، يعنى گناه بسيار خطرناك غيبت و پشت سر مردم حرف زدن، اشاره مىنمايد.
غيبت از رذايل اخلاقى و از اوصاف ناپسند و از گناهان كبيره و از علايم ضعف ايمان و نشانه شيطنت و به فرموده حضرت زين العابدين ٧: نان خورش سگان دوزخ است[١].
چه شخصيتهاى بسيار ارزندهاى را كه زبان پليد غيبت كنندگان درهم نشكسته، چه آبروهاى محترمى را كه غيبت بر باد نداده، چه انسانهاى با منفعت و فعالى را كه غيبت خانهنشين نكرده، چه اموال پاك و ارزندهاى را كه غيبت از دست صاحبش بيرون نبرده و مالكش را به خاك سياه ننشانده، چه جنگها و نزاعهايى كه به وسيله غيبت برپا نشده، چه خانمانهايى كه غيبت بر باد نداده،
[١] - صحيفة الرضا: ٨٨، باب الزيادات، حديث ٤؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٢٥٦، باب ٦٦، حديث ٤٣.