عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٩ - رضايت قلبى بعد از عمل خير

رضايت قلبى بعد از عمل خير

به اين نكته هم بايد توجه داشت كه گاهى انسان عمل خير و كار مثبتى انجام مى‌دهد و جز رضاى حق قصدى از آن عمل ندارد، ولى وقتى مردم از عملش باخبر مى‌شوند در قلبش شادى و سرور مى‌ريزد، اين برنامه بنا بر روايات از مسئله ريا استثنا شده است، چرا كه خوشحالى بعد از عمل طبيعى هر قلبى است.

زراره از حضرت باقر ٧ پرسيد:

مردى كار خيرى مى‌كند، ديگران از آن كار آگاه مى‌شوند، بر اثر آگاهى مردم آن مرد خوشحال مى‌شود، اين چه معنايى است؟ حضرت فرمود: مانعى ندارد، هر كسى علاقه‌مند است دربين مردم به خير و خوبى شناخته شود، وقتى اصل عمل براى خدا باشد و انسان به قصد مردم يا چهره كردن انجام نداده باشد بى‌مانع است‌[١].

به رسول خدا ٦ گفتند:

مردى عمل خيرى انجام مى‌دهد و مردم وى را به آن خير مى‌ستايند، حضرت فرمودند: اين خير گويى مردم بشارت دنيايى اوست، بشارت آخرتش دراين آيه شريفه است‌[٢]:

[بشراكم اليوم جنات تجري من تحتها الأنهار][٣].

[١] - الكافى: ٢/ ٢٩٧، باب الرياء، حديث ١٨؛ وسائل الشيعة: ١/ ٧٥، باب ١٥، حديث ١٦٨.

[٢] - بحار الأنوار: ٦٩/ ٢٩٤، باب ١١٦، حديث ١٨.

[٣] - حديد( ٥٧): ١٢.