عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٤ - روايات و مشورت
[اى پيامبر!] پس به مهر و رحمتى از سوى خدا با آنان نرم خوى شدى، و اگر درشت خوى و سخت دل بودى از پيرامونت پراكنده مىشدند؛ بنابراين از آنان گذشت كن، و براى آنان آمرزش بخواه، و در كارها با آنان مشورت كن، و چون تصميم گرفتى بر خدا توكل كن؛ زيرا خدا توكل كنندگان را دوست دارد.
[و الذين استجابوا لربهم و أقاموا الصلاة و أمرهم شورى بينهم و مما رزقناهم ينفقون][١].
و آنان كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند و نماز را برپا داشتند و كارشان در ميان خودشان بر پايه مشورت است و از آنچه روزى آنان كردهايم، انفاق مىكنند.
بعد از اين آيات بود كه مسئله مشورت در بين مردم مسلمان زنده شد و آنان كه بر اين امر مهم تكيه كردند. كمتر دچار خسارت و ضرر شدند.
روايات و مشورت
قال على ٧: بعثنى رسول الله ٦ على اليمن فقال وهو يوصينى: يا على ما حار من استخار ولا ندم من استشار[٢].
على ٧ مىفرمايد: رسول خدا مرا به يمن فرستاد و به عنوان وصيت به من فرمود: آن كس كه طلب خير كند سرگردان نمىشود و هر كس مشورت كند پشيمان نمىشود.
[١] - شورى( ٤٢): ٣٨.
[٢] - الأمالى، شيخ طوسى: ١٣٦، المجلس الخامس، حديث ٢٢٠؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٠٠، باب ٤٨، حديث ١٣.