عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٢ - قول حسن در روايات

«من لايحضره الفقيه»، «الكافى»، «وسائل»، «الوافى»، «محجة البيضاء» آمده كه به پاره‌اى از آن روايات اشاره مى‌شود.

اخذ رجل بلجام دابة رسول الله فقال: يا رسول الله أى الاعمال افضل؟

فقال: اطعام الطعام واطياب الكلام‌[١].

مردى مهار دابه رسول خدا ٦ را گرفت و گفت: اى رسول خدا! كدام عمل بالاتر است؟ حضرت فرمود: خوراندن غذا و دستگيرى از مستمندان و دردمندان و بيچارگان و سخن پاكيزه گفتن.

ثلاث من ابواب البر، سخاء النفس، وطيب الكلام، والصبر على الاذى‌[٢]:

سه چيز از درهاى نيكويى است: سخاوت، پاكيزگى كلام، تحمل بر آزار.

پيامبر بزرگ ٦ فرمود:

در بهشت غرفه‌هايى است كه ظاهرش از باطنش و باطنش از ظاهرش ديده مى‌شود، ساكنان آن غرفه‌ها از امت من آنانند كه متصف به اين اوصافند:

پاكى سخن، اطعام طعام، افشاى سلام، ادامه روزه، نماز شب به وقتى كه مردم درخوابند[٣].

در توضيح آيه‌ [و قولوا للناس حسنا][٤] فرمود:

[١] -المحاسن: ١/ ٢٩٢، باب ٤٧، حديث ٤٤٦؛ بحار الأنوار: ٦٨/ ٣١٢، باب ٧٩، حديث ١٢.

[٢] -المحاسن: ١/ ٦، باب ١، حديث ١٤؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ١٢٥، باب ٨٥، حديث ١٥٨٣٦.

[٣] -الأمالى، شيخ صدوق: ٣٢٨، المجلس الثالث والخمسون، حديث ٥؛ بحار الأنوار:

٨/ ١١٨، باب ٢٣، حديث ٥.

[٤] -بقره( ٢): ٨٣.