عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٤ - عفو و گذشت
شده و بخواهد به نحو حقيقت به آغوش اسلام آيد، در اين مرحله جاى صلح و عفو و گذشت و بردبارى است.
قرآن مجيد مىفرمايد:
نيكوترين رنگ در بزم وجود رنگ خداست و منظور قرآن از اين رنگ صفات حضرت حق است و عفو و گذشت از خطاكار و اشتباه كننده در حالى كه خطاكار به اشتباهش پى برده و پشيمان شده از اوصاف حضرت اوست.
[صبغة الله و من أحسن من الله صبغة و نحن له عابدون][١].
[به يهود و نصارى بگوييد:] رنگ خدا را [كه اسلام است، انتخاب كنيد] و چه كسى رنگش نيكوتر از رنگ خداست؟ و ما فقط پرستش كنندگان اوييم.
عفو كليد گشايش و زمينه فرج و راه حل مشكلات و جذب كننده افراد و پشيمان كننده خطاكار و عامل دوستى و محبت بين آزار كشيده و آزار دهنده است.
غضب و خشم شر است و عفو و گذشت نيكى و خير، غضب از اوصاف ابليس و عفو از صفات حضرت بارى تعالى است.
در برابر آزار و خطاى هم نوعان و مردم مؤمن و مسلمان و اقوام و اقربا، مسئله گذشت و عفو و حلم و بردبارى و صبر و حوصله را به تمرين بگذاريد، تا به تدريج به اين حسنه الهيه آراسته شده و وجودتان تبديل به منبع خير و ظرف كرامت گردد.
عفو در معارف الهى به عنوان عبادت شناخته شده و ثوابهاى مهمى بر صاحب عفو مترتب است.
گذشت، طرف مقابل را از انسان شرمنده مىكند و او را در سنگر انفعال مىبرد و چه بسا كه حلم و صبر و عفو و گذشت انسان، چراغ پر فروغ هدايت براى ديگران مىگردد.
[١] - بقره( ٢): ١٣٨.