عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢ - رشوه و حرمت آن

وى تمجيد فرموده و در حكمت علمى و عملى دستى توانا داشت در مدح حضرت مولى الموالى حيدر كرار، غالب كل غالب على بن ابيطالب ٧ مى‌گويد:

رشوه و حرمت آن‌

قاضى بايد از ارباب دعوى و دفاع هديه نپذيرد؛ زيرا چنين هديه در حقيقت جز رشوه نيست و رشوه از نظر اسلام چنان نكوهيده است كه پيغمبر ٦ درباره گيرنده و دهنده و واسطه آن نفرين كرده و فرمود:

لعن الله الراشى والمرتشى ومن بينهما يمشى‌[١].

خدا لعنت كند رشوه دهنده و رشوه گيرنده و كسى كه بين اين دو واسطه مى‌باشد.

و امام صادق ٧ رشوه‌خوارى را كفر به خدا خواند و فرمود:

واما الرشا فى الحكم فهو الكفر بالله‌[٢].

رشوه خوارى در حكم و داورى كفر به خداوند مى‌باشد.

[١] -مستدرك الوسائل: ١٧/ ٣٥٥، باب ٨، حديث ٢١٥٦٥.

[٢] -وسائل الشيعة: ٢٧/ ٢٢٣، باب ٨، حديث ٣٣٦٤٧؛ فقه الرضا: ٢٥٣، باب ٣٦.