الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧٠ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

نزد من مقرب باشد و من همه امور زندگى او را بر مسير درست قرار دهم، هنگام خواست چنين حاجت بگويد: اى خداوندى كه نفس ما را به منافع خود دلالت مى‌كنى و طاعتت را كه نفع ما در آن است به ما ملزم مى‌نمايى و اى خداوندى كه ما را ملزم به اطاعت خود كرده‌اى و اى خداوندى كه ما را به عبادتت هدايت نموده‌اى و آن را راهى براى ما قرار داده‌اى كه بوسيله آن رضاى تو را درك كنيم (چون وقتى كه ما به خداوند عبادت كرديم، مى‌فهميم كدام اعمال ما موجب رضاى او است و كدامش نيست) تو هستى كه در خير را به روى ما باز مى‌كنى چون تنها تو صاحب خير و نيكى هستى. اى ولى نيكيها، من از تو اينها را مى‌خواهم (حاجت خود را يك يك بر زبان بياورد) و من براى اجابت اين درخواستم، درى غير از در قدرت و رحمت تو نمى‌شناسم كه باز باشد و من غير از تو كسى را سراغ ندارم كه راه روشن را به من نشان بدهد كه آن راه مرا به تو نزديك كند. و تو هستى كه همه امور زندگى مرا فراهم مى‌سازى و تو ولى گشايش امور مى‌باشى. چون تو مرا به اين راه (توسل به تو) دلالت كرده‌اى. پس اين راه را هميشه در جلو من باز بگذار، مرا با رد كردن از خودت مأيوس مساز. چون غير از تو كسى قادر به باز كردن اين راه نيست و اين قدرت و توانايى در نزد كسى غير تو نيست. لذا من بوسيله كليدهاى غيبى‌ات و جلال علمت و عظمت شأنت، از تو مسألت مى‌كنم كه چشم مرا باز كنى و قلب مرا با شناختن رضايت شاد سازى و با قضاى حوايج من، مرا مسرور كنى. حوايج مرا هم مانند كسى كه حوايجش را برآورده مى‌سازى برآورده كن و تو را به حق خودت سوگند مى‌دهم، اعتماد مرا به خودت تغيير مده. چون تنها تو گشاينده درهاى خيرات هستى و تنها تو بر همه چيز توانايى. پس اى فتّاح، اى تدبيركننده امور جهان هستى، مرا بوسيله آسان كردن سبب اين تقرب به خودت خوشحال كن و برايم از عبادت خودت مدخلى باز نما تا من بوسيله عبادت بر تو متقى بشوم، اى رحم‌كننده.