الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٢٠ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

باز هم برقى از پدرش از كسى كه به او خبر داده است از علاء از محمد بن مسلم از ابو عبد اللَّه عليه السلام- كه حضرت سلسله سند آن را بوسيله اجدادش به حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله رسانده است- نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند فرموده:

اگر كسى گناهى را بكند با علم به اين كه من مى‌توانم او را براى اين گناه عذاب كنم و يا ببخشم، من او را مى‌بخشم.

بقيه متن حديث قبلا گفته شده. البته آن حديث قبلى هم سندش با سند اين حديث مغاير بود و هم متنش طولانى‌تر از اين حديث بود.

و عن محمّد بن عليّ عن عليّ بن الحكم عن الحسين بن أبي سعيد المكاريّ عن رجل عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال‌: أتي رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله باسارى فقدّم منهم رجلا ليضرب عنقه، فقال [له‌] جبرئيل: يا محمّد، إنّ ربّك يقرؤك السلام و يقول:

إنّ أسيرك هذا يطعم الطعام و يقري الضيف و يصبر على النائبة و يحتمل الحمالات.

فقال [له النبيّ صلى اللَّه عليه و آله‌]: إنّ جبرئيل أخبرني عنك عن اللَّه بكذا و كذا و قد اعتقتك. فقال له: و إنّ ربّك ليحبّ هذا؟ قال: نعم. فأسلم و قال: و اللَّه لا رددت عن مالي أحدا أبدا.

و از محمد بن على از على بن حكم از حسين بن ابو سعيد مكارى از شخصى ديگر از ابو عبد اللَّه عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آمد به نزد اسرا، دستور داد گردن يكى از آنها را بزنند. جبرئيل نازل شد و گفت: يا رسول اللَّه، خداوند متعال سلام مى‌رساند و بعد هم مى‌فرمايد: اين اسير تو به مردم غذا مى‌داد و مردمان را دوست مى‌داشت و در مقابل سختى‌ها استقامت مى‌كرد. حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به آن اسير فرمود: جبرئيل در باره تو اين اخبار را به من گفت و من تو را به خاطر داشتن آن صفات نيك آزاد مى‌كنم چون خداوند تو اين اوصاف تو را دوست مى‌دارد. آن اسير فورا مسلمان شد و گفت: به خدا سوگند، تاكنون كسى را از مال خودم رد نكرده‌ام.