الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٩٠ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

شيخ صدوق در كتاب من لا يحضره الفقيه از محمد بن على بن شاه در مرو رود از ابو حامد احمد بن محمد [بن احمد] بن حسين از ابو يزيد احمد بن خالد خالدى از محمد بن احمد بن صالح تميمى از پدرش از محمد بن حاتم قطان از حماد بن عمرو و أنس بن محمد و اينها هم از حضرت صادق از پدرش از جدش از امير المؤمنين عليهم السلام از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت به على عليه السلام مى‌فرمايد: اى على، من يك وصيتى بر تو مى‌كنم و حديث را به طور مفصل ذكر نمود. و من (مؤلف) از آن حديث آنچه را كه مورد حاجت است بيان مى‌كنم كه عبارتند از:

اى على، خداوند بهشت را از دو نوع آجر ساخته يكى طلا و يكى نقره و محوطه آن را از ياقوت و سقفهايش را از زبرجد ساخته و سنگ ريزه‌هاى داخل نهرها را از مرواريد و خاكش را از زعفران و مشك اذفر نموده است. بعد خداوند به بهشت امر كرد حرف بزن. بهشت گفت: نيست خدايى جز خداوند زنده و جاويدان. هر كس به من داخل شود سعادتمند است. بعد هم خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، اشخاص دائم الخمر و سخن چين و ديوث و مخنث و نبش‌كننده قبرها و رباخواران و قاطع رحم و معتقدان به جبر را داخل اين بهشت نمى‌كنم.

بعد حضرت رسول فرمود: اى على، خداوند به دنيا امر كرد، براى كسانى كه به من خدمت مى‌كنند خدمتكار باش و براى كسانى كه به تو خدمت مى‌كنند، موجب رنج و زحمت باش. اى على، نخستين چيزى كه خداوند خلق كرد، عقل بود. بعد هم به عقل فرمود: بيا جلو. عقل آمد و بعد هم فرمود: برو به عقب. عقل رفت. سپس خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، هيچ كدام از مخلوقات من محبوب‌تر از تو نيستند (اى عقل). من بوسيله تو مردم را مؤاخذه مى‌كنم و به خاطر تو به آنها نعمتها را عطا مى‌كنم و براى تو به آنها ثواب مى‌دهم يا معاقب مى‌نمايم.