الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٩١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

زرد به آنان نشان داده مى‌شود، به طرف آنها مى‌روند و با آنها خوشحال مى‌شوند. حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله عرض مى‌كند: خداوندا، مرا به اعمالى راهنمايى كن كه من بوسيله آنها بر تو تقرب پيدا مى‌كنم. خداوند فرمود: شبت را روز و روزت را شب (يعنى شبها بيدار باش و عبادت كن و روزها براى معاشت تلاش كن) خوابت را نماز قرار بده و طعامت را گرسنگى.

اى احمد، اگر تو لذت سكوت و گرسنگى را درك كنى و بدانى كه شخص بوسيله آنها به چه مقامى مى‌رسد، آن وقت هميشه در حال سكوت و گرسنگى خواهى بود. محمد عرض مى‌كند: خداوندا، ميراث گرسنگى چيست؟ (يعنى از گرسنگى چه نتيجه دائمى عايد ما مى‌شود) خداوند مى‌فرمايد: حكمت و نگهدارى قلب از بديها و تقرب به من و اندوه دائم و قناعت كردم به معيشت كم در ميان مردم و گفتن حق و نترسيدن از غنى و يا فقير شدن.

اى احمد، به عزت و جلالم سوگند، اگر بنده من اين چهار خصلت را داشته باشد، من به طور قطع او را وارد بهشت مى‌كنم. آن چهار خصلت آن است كه:

زبان خود را نگهدارد و فقط هنگامى او را باز كند كه به نفعش باشد (يعنى به نفع آخرت و دنيايش نه فقط به نفع دنيايش) و قلبش را از وسواس و شك خالى نگهدارد و بداند كه من هميشه عالم به او هستم و ناظر اعمال او مى‌باشم و نور چشم او گرسنگى باشد.

اى احمد، من تعجب مى‌كنم از بنده‌اى كه داخل به نماز مى‌شود و مى‌داند كه براى چه كسى دستش را بلند مى‌كند و در جلو چه كسى ايستاده است و با اين همه چرت مى‌زند و كسل است. من تعجب مى‌كنم از بنده‌اى كه ذخيره امروزش را دارد ولى براى غذاى فردايش تلاش مى‌كند. باز هم تعجب مى‌كنم از بنده‌اى كه نمى‌داند من از او راضى هستم و يا اين كه بر وى خشمناك مى‌باشم، مع هذا خوشحال است و مى‌خندد.

اى احمد، در بهشت قصرى هست از مرواريدهايى كه روى هم چيده شده‌