الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٠٣ - الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسية في النص على الإمامة من طريق العامة

أقول: في هذين الحديثين من الدلالة على ثبوت إمامة عليّ و أنّه امير المؤمنين و أفضل الناس بل أفضل الخلق بعد محمّد حتّى الملائكة ما هو أوضح من أن يبيّن، و دلالة ذلك على أصل المطلوب واضحة أيضا باز هم جماعتى از علماء از ثعلبى نقل كرده‌اند كه او در تفسير سخن خداوند كه فرموده: بعضى از مردم هستند كه نفس خود را براى بدست آوردن مرضات خداوند مى‌فروشند، گفته: وقتى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله اراده هجرت از مكه به مدينه كرد، على عليه السلام را در مكه گذاشت تا وامهاى او را ادا كند و امانتهايى را كه در نزدش بود به صاحبانش بدهد و همان شب هجرت كه مشركين دور خانه محمد صلى اللَّه عليه و آله را محاصره كرده بودند على عليه السلام را در رختخواب خود خواباند. تا اين كه خداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى كرد كه: من شما را با هم برادر كردم و عمر يكى از شما را بيشتر از عمر ديگرى نمودم. كداميك از شما حاضر به فداكارى هستيد و عمر زياد را براى برادر خود مى‌خواهيد؟ آنها هر دو عمر زياد را اختيار كردند.

بعد خداوند بر آنها فرمود: شما هيچ كدامتان مانند على بنده من نمى‌توانيد باشيد كه من در ميان او و محمد برادرى انداختم و على خود را فداى برادرش كرده و در رختخواب او خوابيده است و از زندگى خود در راه محمد گذشته است، هر دو شما به زمين برويد او را از دشمنانش حفظ كنيد. جبرئيل و ميكائيل هر دو به خانه محمد صلى اللَّه عليه و آله نازل شدند، جبرئيل در بالاى سر على نشست و ميكائيل در پائين پاهاش. بعد هم جبرئيل گفت: مبارك باد براى تو اى فرزند ابو طالب، كه خداوند بوسيله تو بر ملائكه‌هاى آسمان مباهات مى‌كند. بعد هم خداوند در راه مدينه اين آيه را به پيامبرش صلى اللَّه عليه و آله وحى فرمود: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ‌).

ابو حامد غزالى هم اين حديث را در كتاب احياء علوم الدين در جلد هفتم در بحث ايثار نفس، نقل كرده است.