الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٧١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله
هر چه كه بندهام از من سؤال كند اجابت مىنمايم. وقتى كه بندهاى بگويد: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خداوند متعال مىفرمايد: بندهام مرا حمد كرد و مىداند نعمتهايى كه دارد از من است و بلاهايى كه هست از ناحيه من مىباشد كه اگر از او بردارم در باره او احسان كردهام. شما ملائكهها را شاهد مىگيرم كه من نعمتهاى آخرت را هم به نعمتهاى دنياى بندهام اضافا مىكنم و از او بلاها را دفع مىكنم، همان طورى كه بلاهاى آخرت را از او دفع كردم.
وقتى كه بنده مىخواند: (الرحمن الرحيم). خداوند مىفرمايد: بندهام شهادت به رحمان و رحيم بودن من داد. من هم شما را شاهد مىگيرم كه رحمت خود را در باره او زيادتر كنم و از عطاهاى خود به وى ببخشم. وقتى كه بنده بگويد: (مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ). خداوند متعال مىفرمايد: من شما را شاهد مىگيرم.
چون او اعتراف به اين كرد كه من صاحب روز پاداش هستم من هم در آن روز حساب او را آسانتر مىكنم، حسنات وى را قبول مىكنم و از گناهانش در مىگذرم. و وقتى كه بنده در نماز مىگويد: إِيَّاكَ نَعْبُدُ خداوند مىفرمايد:
بندهام راست گفت، به من عبادت مىكند. من شما را شاهد مىگيرم كه براى عبادت اين بندهام چنان ثوابى بدهم كه مخالفين عبادت او به آن ثواب غبطه بخورند.
و وقتى كه بنده مىگويد: وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ خداوند مىفرمايد: اين بنده از من يارى خواست و به من پناه آورد. من شما را شاهد مىگيرم كه در كارهايش به وى يارى دهم و در سختيها او را حمايت كنم و روز قيامت هم دست او را بگيرم و داخل بهشت بكنم. و وقتى كه بنده مىگويد: اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ تا آخر سوره حمد خداوند مىفرمايد: اين صراط مستقيم براى بنده من است.
آنچه را كه از من خواست به وى مىدهم و او را از هر چه كه مىترسيد امان دادم.
شيخ صدوق اين حديث را در كتاب عيون الاخبار از محمد بن قاسم مفسر از يوسف بن احمد با بقيه سند كه در حديث ذكر شده، نقل كرده است.