الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٥١٢ - الباب الثاني عشر ما جاء من الأحاديث القدسية في شأن أمير المؤمنين و الأئمة من ولده عليهم السلام و في النص عليهم، و في معنى الإمامة

باز هم ابو على حسن بن محمد بن حسن طوسى از پدرش از ابو الفتح هلال ابن محمد بن جعفر حفار از جعابى از ابو عثمان سعيد بن عبد اللَّه بن عمر انبارى از خلف بن درست از قاسم بن هارون از سهل بن سفيان از همام از قتاده از انس از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى كه در شب معراج به آسمانها رفتم و به خداوند نزديكتر شدم، خطاب آمد: اى محمّد، چه كس را دوست مى‌دارى از ميان مردم؟ من گفتم: خداوندا، على را دوست دارم. بعد خطاب آمد: به كنارت نگاه كن. وقتى كه به سمت چپم نگاه كردم، ديدم على بن ابى طالب در كنار من ايستاده است.

مؤلف مى‌گويد: پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله على عليه السلام را در روى زمين ديده است. زيرا خداوند پرده‌هاى ميان آنها را برداشته، حتى با هم سخن گفته‌اند، چنان كه در حديثهاى ديگر به همين نحو ذكر شده است. باز هم مؤلف در تفسير اين حديث مى‌گويد: اين استفهام، استفهام حقيقى نيست. چون استفهام حقيقى از خداوند صادر نمى‌شود بلكه اين استفهام نظير همان كلمه‌اى است كه خداوند به موسى فرمود: وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى‌ يعنى: اين چيست كه در دست گرفته‌اى، اى موسى؟

و عن والده قال: أخبرنا الحفّار قال: أخبرنا أبو الحسن عليّ بن أحمد الحلوانيّ قال: حدّثنا محمّد بن إسحاق المقرئ قال: حدّثنا عليّ بن حمّاد الخشّاب قال: حدّثنا عليّ بن يحيى المدينيّ قال: حدّثنا وكيع بن الجرّاح قال: حدّثنا سليمان ابن مهران قال: حدّثنا جابر عن مجاهد عن ابن عبّاس قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله: رأيت على باب الجنّة مكتوبا: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‌، عليّ حبيب اللَّه، الحسن و الحسين صفوة اللَّه، فاطمة أمة اللَّه، على باغضهم لعنة اللَّه.

أقول: هذا يترجّح كونه حديثا قدسيّا كما لا يخفى‌.