الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦١٥ - الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسية في النص على الإمامة من طريق العامة

قرآنى مذمت شده است بلكه قرآن ما را به پيروى از برهان و دليل امر نموده است. آيا بهتر نيست كه شكّ‌كنندگان، به اين كتابهايى كه از اهل عامه نقل كرديم مراجعه كنند تا حقيقت براى آنان روشن شود و نصهاى مربوط به امامت ائمه معصوم عليهم السلام كه شهادت خود دشمنان هم ثابت است روشن گردد. ملاحظه كرديد اينها را كسانى نقل كرده بودند كه به امامت ائمه معتقد نبوده‌اند.

پس اين حديثها نص قاطع براى اثبات امامت ائمه عليهم السلام مى‌باشد كه نه رد آنها امكان دارد و نه معارضه با آنها عاقلانه است. زيرا انكار وجود اين احاديث بواسطه كثرت و تواتر محال است و هر كس بخواهد آنها را تاويل كند، دچار يك نوع گمراهى مى‌شود. زيرا بيشتر آنها صراحت براى مقصود دارند به طورى كه قابل هيچ گونه تاويل نمى‌باشند. اگر بخواهند اين احاديث را رد كنند بايد بقيه احاديثى را كه آنها نقل كرده‌اند رد نمايند. خداوند، ولى توفيق بندگانش مى‌باشد.