الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٤٨ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

حضرت حق فرموده: سوگند به عزت و جلالم، وقتى كه من مى‌خواهم به بنده‌اى رحم كنم او را از دنيا نمى‌برم مگر اين كه تمامى گناهان او را مى‌بخشم. يعنى يا او را بيمار مى‌كنم و يا او را مبتلا به خوف از دنيا مى‌كنم و در اثر صبر در مقابل رنجها، گناهانش را مى‌بخشم. اگر باز هم گناهى برايش باقى ماند، جان كندن را برايش سخت مى‌گيرم تا بقيّه گناهانش هم پاك شود. سوگند به عزت و جلالم، وقتى كه مى‌خواهم بنده‌اى را عذاب بدهم او را از دنيا نمى‌برم و به وى سلامتى و وسعت رزق و ايمنى مى‌دهم تا همه اعمال خويش را با گناهان از بين ببرد و اگر چيزى از آن حسنات باقى بماند، مرگ را به وى آسان مى‌كنم تا در آن دنيا حجتى نداشته باشد.

و عن محمّد بن يحيى عن أحمد بن محمّد عن عليّ بن الحكم عن معاوية ابن وهب عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: قال اللَّه تعالى: ما من عبد اريد أن ادخله الجنّة إلّا ابتليته في جسده، فإن كان ذلك كفّارة لذنوبه و إلّا شددت عليه عند موته حتّى يأتي و لا ذنب له. و ما من عبد اريد أن ادخله النار إلّا صححت له جسمه، فإن كان ذلك تماما لطلبته عندي و إلّا أمنت خوفه من سلطانه، فإن كان ذلك تماما لطلبته عندي و إلّا وسعت عليه في رزقه، فإن كان ذلك تماما لطلبته عندي و إلّا هوّنت عليه موته حتّى يأتيني و لا حسنة له ثمّ ادخله النار.

و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از على بن حكم از معاويه بن وهب از ابو عبد اللَّه عليه السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: هر بنده‌اى را كه مى‌خواهم به بهشت ببرم، در اين دنيا بدن او را بيمار مى‌كنم. اين بيمارى اگر براى كفاره گناهانش كافى باشد چه بهتر، و گر نه مرگ را برايش سخت مى‌كنم تا هيچ گناهى نداشته باشد. باز هم هر بنده‌اى را كه مى‌خواهم در آخرت داخل آتش جهنم بكنم، در دنيا جسمش را سالم مى‌كنم.