الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٢٨ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

باز هم از حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله روايت شده كه فرمود: خداوند مى‌فرمايد:

وقتى كه من عالم شدم به اين كه بنده‌ام بيشتر علاقمند است كه با من مشغول شود و مى‌خواهد هميشه در مناجات و مسألت با من باشد، اگر چنين بنده‌ام گاهى كار سهو و اشتباه بكند، من ميان شهوات و خودش حايل مى‌شوم و نمى‌گذارم از ذكر من غافل شود. چون اينها اوليا من هستند و اينها كسانى هستند كه اگر اراده كنم قومى را به خاطر فسادشان عقوبت دهم و هلاك سازم، به خاطر وجود اين بندگانم در ميان آنها از عقوبت آنها صرف نظر مى‌كنم.

و عن رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله قال‌: إنّ اللَّه تعالى قال: أنا جليس من ذكرني، و قال سبحانه: اذكروني أذكركم بنعمتي، اذكروني بالطاعة و العبادة أذكركم بالنعم و الإحسان و الرحمة و الرضوان.

باز هم از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل شده كه فرمود: خداوند متعال فرموده: من جليس كسى هستم كه مرا ياد كند. باز هم فرموده: اى بندگان من، اگر شما مرا ياد كنيد، من هم با نعمتهايم شما را ياد مى‌كنم و اگر شما با عبادت و طاعت به ياد من باشيد، من هم با نعمتها و احسان و رحمت و رضوانم شما را ياد مى‌كنم.

قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله‌: قال اللَّه تعالى: من شغله قراءة القرآن عن مسألتي اعطيته أفضل ثواب الشاكرين.

همچنين رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرموده: خداوند متعال مى‌فرمايد: كسى كه از خواندن قرآن متمتع شده بر من دعا كند و از من مسألت بنمايد، من ثواب بهترين شكركنندگان را به وى مى‌دهم.

و روى الشيخ الأجلّ ميثم بن عليّ البحرانيّ في شرح نهج البلاغة قال: