الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧٩ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و نوميدى هم مرا حفظ فرما، اى بهترين روزى دهندگان. خداوندا، با رد اين دعايم مگذار مردم به من شماتت كنند و من ضرر كنم. پس مرا با انجام اين خواهشم سعادتمند بكن و اين دعاى مرا بپذير، اى ارحم الراحمين.

وقتى بنده‌ام با اين كلمات سخن بگويد، من به تجارت او سود مى‌دهم و آن تجارت را برايش نافع مى‌سازم.

اى محمد، هر كس از امت تو مى‌خواهد از بلاهاى من در امان باشد و دعوت‌هاى او را قبول كنم، هنگامى كه صداى اذان مغرب را مى‌شنود بگويد:

اى خداوندى كه بر دشمنانش مسلط است و آنها را در دنيا خوار مى‌كند و در آخرت عذاب مى‌دهد، اى خداوندى كه فضل و احسان خود را نسبت به اولياء و دوستدارانش توسعه مى‌دهد و در آخرت هم آنها را سعادتمند مى‌سازد، اى كسى كه در انتقام گرفتن بسيار تأخير مى‌كند و در دادن پاداش ثواب تسريع مى‌نمايد و اى به وجود آورنده مردم بهشت و جهنم و اى پاداش دهنده هر كس بر طبق اعمالش و اى عالم به كسانى كه اهل بهشت هستند و يا اهل جهنم، و اى هدايت‌كننده گمراهان و اى كفايت‌كننده به امور بندگان و اى دهنده سلامتى و يا عقاب دهنده گنهكاران، با هدايت خود مرا هدايت كن و با عنايت خود مرا از ساكن شدن در جهنم باز دار و به من رحم كن. چون اگر تو به من رحم نكنى من از زيانكاران خواهم شد و مرا بواسطه داخل شدن به آتش جهنم از خوارى نجات بده و مرا از بهشت محروم مكن. به حق (لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ‌)، اى صاحب فضل بزرگ.

وقتى كه بنده‌ام اين سخنان را گفت، او را در همان مقام قرار مى‌دهم كه خود بگويد: اين مقام در اثر رحمت خداوند است.

اى محمد، هر كس در غربت باشد و مى‌خواهد من او را ضمن قضاى حاجتش به سلامت به وطنش برگردانم، در غربت بگويد:

اى جمع‌كننده ميان اهل بهشت بوسيله مألوف شدن دلهايشان به يك ديگر و وجود محبت شديد ميان آنان و اى جمع‌كننده ميان‌