الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٧٠ - باب أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام

سپس خداوند به يكى از پيامبران بنى اسرائيل وحى فرمود كه: برود به پادشاه آن قوم بگويد كه مخلوقى از مخلوقات من در آن جزيره است. همه شما برويد او را پيدا كنيد و بياوريد بعد هم در نزد او به گناهان خود اعتراف كنيد، بعد هم از او بخواهيد كه شما را ببخشد. چون اگر او شما را ببخشد من هم شما را مى‌بخشم ... تا آخر حديث.

محمّد بن عليّ بن الحسين بن بابويه في المجالس قال: حدّثنا عليّ بن موسى الدقّاق قال: حدّثنا عليّ بن أحمد الصوفيّ قال: حدّثنا محمّد بن الحسين الخشّاب قال: حدّثنا محمّد بن محسن بن عيسى عن يونس بن ظبيان عن الصادق عليه السلام‌: إنّ اللَّه أوحى إلى نبيّ من أنبياء بني إسرائيل: إن أحببت أن تلقاني غدا في حضيرة القدس فكن في الدنيا وحيدا غريبا مهموما محزونا مستوحشا من الناس، بمنزلة الطير الواحد الذي يطير في أرض القفار و يأكل من رؤوس الأشجار و يشرب من ماء العيون، فإذا كان الليل آوى وحده و لم يأو مع الطيور استأنس بربّه و استوحش من الطيور.

محمد بن على بن حسين بن بابويه در كتاب مجالس از على بن موسى دقاق از على بن احمد صوفى از محمد بن حسين خشاب از محمد بن محسن بن عيسى از يونس بن ظبيان از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند به يكى از پيامبران بنى اسرائيل وحى فرمود كه: اگر مى‌خواهى در روز قيامت با من در حضيره القدس ملاقات كنى، در دنيا تنها و بى‌كس و مهموم و اندوهناك باش و از مردم دورى كن. مانند پرنده‌اى باش كه به تنهايى در يك دشت بى‌آب و علف پرواز مى‌كند از برگهاى درختان مى‌خورد و از آب چشمه‌ها مى‌نوشد و وقتى كه شب مى‌رسد تنها مى‌ماند و با پرنده‌هاى ديگر مانوس نمى‌شود، فقط با خداوندش مانوس مى‌شود و از پرنده‌ها مى‌ترسد.