الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٣٩ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و از ابو على اشعرى از محمد بن عبد الجبار از صفوان بن يحيى از اسحاق ابن عمار و عبد اللَّه بن سنان از ابو عبد اللَّه عليه السلام از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من دنيا را در ميان بندگانم وام قرار دادم. پس هر كس به من از دنيا قرض بدهد (يعنى از عوايد دنيا به من قرض بدهد) براى هر درهم و يا دينار آن قرض، ده برابر تا هفتصد برابر مى‌دهم. اگر كسى از بندگانم از مال دنيا به من قرض ندهد، من از او به زور سه خصلتى را كه به وى داده بودم مى‌گيرم كه اگر يكى از آن سه خصلت را به ملائكه‌ام مى‌دادم، بوسيله آن از من راضى مى‌شدند.

بعد امام صادق عليه السلام اين آيه را خواند: (كسانى كه هنگام ديدن مصيبت مى‌گويند ما همه براى خدا هستيم و به سوى او خواهيم رفت. خداوند به چنين اشخاص درود مى‌فرستد.) اين يكى از آن سه خصلت مى‌باشد. دومى رحمتى است كه به دنبال آيه بالا آمده (و رحمه) و سومى هم هدايتى است كه به دنبال آن آيه مى‌فرمايد: (آنان هدايت شده هستند). بعد امام صادق عليه السلام فرمود: اين سه خصلت هستند كه خداوند از بنده‌اش به جبر مى‌گيرد.

و عن محمّد بن يحيى عن أحمد بن محمّد بن عيسى عن عليّ بن الحكم عن عليّ بن الحسين بن الحسن‌[١] قال‌: سمعت جعفرا عليه السلام يقول: جاء جبرئيل إلى النبيّ صلى اللَّه عليه و آله فقال: يا محمّد ربّك يقرؤك السلام، و يقول لك: دار خلقي.

و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى از على بن حكم از حسين ابن حسن، نقل كرده كه گفته: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود: جبرئيل به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نازل شد و گفت: اى محمد، خداوند بر تو سلام رساند و مى‌فرمايد: با مخلوقات من مدارا كن.

[١]- في الكافي« عن الحسين بن الحسن» و هو الصحيح.