الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٤٠٠ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

تماشا مى‌كند و مى‌بيند كه من آنها را در قبر خود مى‌خوابانم و نكير و منكر را به سراغ آنان مى‌فرستم تا از آنها سؤالاتى بكنند ولى اين بنده من غم مرگ و ظلمت قبر را احساس نمى‌كند. بعد هم ميزان او را نصب مى‌كنم و نامه اعمالش را منتشر مى‌كنم و كتابش را در دست راستش مى‌گذارم تا او را به طور واضح مى‌خواند. بعد هم ميان خودم و او مترجمى قرار نمى‌دهم. اين است صفات محبان من.

اى احمد، قلب و زبانت را يكى كن و بدنت را هميشه زنده نگهدار، هرگز غافل مشو. هر كس از من غافل شود براى من مهم نيست كه در هر كجا هلاك گردد.

اى احمد، قبل از اين كه عقلت را از دست بدهى از آن استفاده كن. چون هر كس از عقلش استفاده كند، خطا نمى‌كند و گمراه نمى‌شود.

اى احمد، مى‌دانى به خاطر چه تو را به ساير پيامبرانم برترى دادم؟ حضرت محمد عرض مى‌كند: نه خداوندا، نمى‌دانم. خداوند مى‌فرمايد: من تو را بواسطه داشتن حسن خلق و سخاوت نفس و رحيم بودن نسبت به خلق، به ديگر پيامبران برترى دادم، مردان خدا بايد اين صفات را داشته باشند.

اى احمد، هر كس شكمش گرسنه باشد و زبانش را حفظ كند، من به وى حكمت مى‌آموزم. اگر اين شخص كافر باشد حكمتش دليل عليه او مى‌شود و برايش وبال مى‌گردد ولى اگر آن شخص مؤمن باشد حكمتش برايش نور و برهان و شفا و رحمت مى‌شود (يعنى هميشه او را در راه ايمان نگه مى‌دارد) مى‌داند آنچه را قبلا نمى‌دانست و مى‌بيند آن چيزهايى را كه قبلا نمى‌ديد. پس نخستين چيزى كه به وى نشان مى‌دهيم، عيبهاى نفس اوست كه آنها را مى‌شناسد و از مشغول شدن به عيب‌جويى ديگران دور مى‌كند. دقايق علم را به وى ياد مى‌دهم تا شيطان نتواند بر او مسلط شود.

اى احمد، هيچ عبادتى در نزد من محبوبتر از روزه و سكوت نيست. پس هر كس روزه بگيرد ولى زبانش را حفظ نكند، مانند كسى است كه بلند شود نماز