الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦١٩ - باب أمير المؤمنين علي عليه السلام

از من خدايى نيست و من خداى عادل و حكيمى هستم كه امروز به كسى ستم نمى‌كنم و در ميان شما با عدالت و انصاف حكم خواهم كرد. امروز كسى مظلوم واقع نخواهد شد. زيرا من حق ضعيف را از قوى مى‌گيرم و صاحب مظلمه را مواخذه مى‌كنم. پاداش نيكيها و بديها را جداگانه مى‌دهم و به بخششها و محبتها هم پاداش نيك خواهم داد.

از اين عقبه هيچ ظالمى بدون گرفتن پاداش ظلمش رد نمى‌شود و هيچ كدام از بندگان من كه در گردن آنها ظلمه‌اى هست بدون محاسبه نمى‌گذرند. مگر اين كه صاحب مظلمه آنها را بخشيده باشد و من هنگام رسيدگى به حسابها در باره اعمال نيك ثواب مى‌دهم و اعمال بد را بى‌پاداش نمى‌گذارم. پس اى مردم، مظالم و حقوق خود را از كسانى كه به شما ستم كرده‌اند بخواهيد و براى اثبات ادعاى شما دليلى لازم نيست. چون خود من شاهد ادعاى شما هستم و تنها شهادت من كافى مى‌باشد.

بعد هم فرمود: منادى از جانب خداوند ندا مى‌كند كه: خداوند مى‌فرمايد:

من بخشنده هستم. اگر دوست داريد كه مورد بخشش و عفو من واقع شويد، شما هم به ديگران عفو و بخشش كنيد. اگر اين كار را نكنيد من هم بوسيله مظالمتان شما را مورد مواخذه قرار مى‌دهم. در اين هنگام عده زيادى از مردم بخشيده مى‌شوند و بعد هم خداوند مى‌فرمايد: امروز هيچ ظالمى نمى‌تواند به سوى بهشت من قدم بردارد و حتى به سوى آتش من هم هيچ ظالمى نمى‌رود مگر اين كه به حساب آنان رسيدگى شود.

و هر كدام از مسلمانان مظلمه‌اى در گردن خود داشته باشند، بايد به حساب آنها رسيدگى شود. اى مردم، آماده محاسبه باشيد ... تا آخر حديث.

و شيخ صدوق هم اين حديث را در كتاب مجالس نقل كرده است.

و عن عليّ بن إبراهيم عن أبيه عن الحسين بن محبوب عن مقاتل بن سليمان قال‌: سألت أبا عبد اللَّه عليه السلام: كم كان طول آدم حين هبط به إلى الأرض؟