الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٨١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

تو ولى تهليل (لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌) مى‌باشى. پس همه تهليل‌ها براى تو است چون تو ولى آنها هستى. همه تكبيرها مختص تو است. پس همه تكبيرها براى تو باد چون تو ولى همه آنها هستى. خداوندا، بر من وعده بده كه اين نماز مرا قبول كرده به آسمان مرتفع سازى چون تو شنونده و عالم مى‌باشى.

وقتى كه بنده‌ام اين دعا را در پشت سر هر نماز بخواند، من نماز او را با چندين برابر ثواب در لوح محفوظ ضبط مى‌كنم.

مؤلف مى‌گويد: همه اين دعاها را كه گفتيم، شيخ طوسى و كفعمى در دو كتاب مصباحشان ذكر كرده‌اند و بدانيد كه لازم است كه بعضى از كلمات اين دعاها را تأويل و تفسير كنيم. از جمله آنها اين جمله است كه مى‌گويد:

(يا بارى خلق الجنّة و النّار و ملزم اهلها عملها).

در اين جا لازم است يك كلمه مضاف را محذوف مقدر دانسته بگوييم: (ملزم اهلها جزا عملها من ثواب و عقاب). چون اگر اين كار را نكنيم، اين جملات جبر را مى‌رساند كه در مذهب ما شيعه اثنى عشرى جبر باطل است.

يا اين جمله:

(يا هادى يا مضل).

يعنى اى هدايت‌كننده و اى گمراه‌كننده.

منظور از اين كلمه يعنى بخشنده الطافى كه ما را به هدايت مى‌رساند و اى مانع بعضى از بندگان كه گمراهى را اختيار مى‌كنند. اگر خداوند بخواهد آنها را هم ارشاد مى‌كند. چون منع كردن اين الطاف، منافات با عدل و حكمت خداوند ندارد و موجب مجبور شدن آنان در گناه نمى‌شود و همچنين منافات با اين ندارد كه آنها براى عبادت قادر باشند ولى خودشان را عبادت نكنند. پس اطلاق كلمه (اضلال) بر منع نمودن اين الطاف و توفيق مجازى است كه قرينه آن دلايل قطعى مى‌باشد.

و روى الشيخ الحسن بن أبي الحسن بن محمّد الديلميّ في كتاب إرشاد القلوب إلى الصواب عن أمير المؤمنين عليه السلام‌: إنّ النبيّ صلى اللَّه عليه و آله سأل ربّه ليلة المعراج‌