الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٩٥ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

براى آنان چهار در مى‌گشايم كه از يك در صبح و شام هداياى من براى آنها داخل مى‌شود و از در ديگر هر طور كه بخواهند به من نظاره مى‌كنند و به تجليات من به آسانى نگاه مى‌كنند و از در سوم به جهنم نگاه مى‌كنند و مى‌بينند كه ستمكاران و گنهكاران چگونه در آنجا معذب هستند و از در چهارم براى آنان حوريان و خدمتكاران داخل مى‌شوند.

حضرت محمد عرض مى‌كند: خداوندا، اين زاهدان چه كسانى هستند؟

خداوند مى‌فرمايد: زاهد كسى است كه او خانه‌اى ندارد كه از خراب شدن آن غمناك شود و يا اين كه از مرگ فرزندش اندوهناك گردد و يا براى از دست رفتن مال و ملكش محزون شود. و با هيچ انسانى مانوس نمى‌شود كه او را لحظه‌اى از ياد خداوندش غافل كند. او طعامهاى رنگين نمى‌خورد كه در باره آنها از وى سؤال شود و لباس نرم و راحت هم ندارد.

اى احمد، روى زاهدان از عبادت شبانه و روزه‌هاى روز زرد است و زبان آنها در اثر ذكر خداوند خسته است و دلهاى ايشان در سينه‌اشان است و مردم بواسطه زيادى مخالفت آنان با هوا و هوسشان به آنان طعنه مى‌زنند كه چرا اين همه دست از دنيا و لذت آن كشيده‌اند؟ از كثرت سكوت نفس خود را مهار كرده‌اند و خود را در نظر ديگران حقير جلوه داده‌اند. آنها همه اين رنجها را نه به خاطر ترس از آتش جهنم متحمل مى‌شوند و نه براى شوق بهشت. ليكن آنها به ملكوت آسمانها و زمين نظر مى‌كنند و فقط خداوند را شايسته عبادت مى‌دانند.

اى محمد، اين درجه مخصوص پيامبران و صديقان امت تو و امت ساير انبياء است و قومى هم از شهداء هستند كه داراى اين درجه مى‌باشند.

حضرت محمد عرض مى‌كند: خداوندا، كدام امت زاهدانش بيشتر است؟

امت من و يا امت بنى اسرائيل؟ خداوند مى‌فرمايد: زاهدان امت بنى اسرائيل در مقابل زاهدان امت تو، مانند يك موى سياه كوچكى است كه در تن يك گاو سفيد باشد.