الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٠٥ - الباب الثالث عشر فيما جاء من الأحاديث القدسية في النص على الإمامة من طريق العامة
شيخ جليل ابو الحسن على بن عيسى بن ابو الفتح اربلى در كتاب كشف الغمه به نقل از كفايه الطالب في مناقب على بن ابى طالب عليه السلام تأليف شيخ حافظ ابو عبد اللَّه محمد بن يوسف بن محمد كنجى شافعى از عبد اللطيف بن محمد بن على قبيطى در بغداد و ابو تمام على بن ابو الفخار بن الواثق باللَّه در كرخ از ابو الفتح محمد بن عبد الباقر كه معروف به ابن نباطى از عباد بن سعد جعفى از محمد بن عثمان بن ابو بهلول از صالح بن ابو الاسود از ابو المطهر الرازى از اعمش ثقفى از سلام جعفى از ابو برزه از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده كه حضرت فرمود: خداوند در باره على با من عهد بست. گفتم: خداوندا، برايم بيان كن.
خطاب آمد: پس بشنو. گفتم: مىشنوم.
خداوند فرمود: بدرستى كه على پرچم هدايت و امام اوليا و نور كسانى است كه به من اطاعت مىكنند. على، كلمه حقى است كه من او را بر متقين لازم كردهام. هر كس على را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس با او دشمنى كند با من دشمنى كرده، پس اين مژده را به على بده. وقتى كه من اين مژده را به على دادم فرمود: اى رسول خدا، من بنده خدا هستم و در قبضه قدرت او مىباشم.
پس اگر مرا عذاب بدهد با من ستم نكرده، بلكه به خاطر گناهانم مرا عذاب داده است و اگر اين وعده خود را در باره من تمام كند او به من اولىتر است.
بعد حضرت رسول فرمود: من براى على دعا كردم كه خداوندا، قلب او را جلا بده، و ايمان را بهار او كن. خداوند فرمود: من دعاهاى تو را در باره على قبول كردم ولى او را مخصوص يك آزمايشى نمودهام كه تاكنون كسى چنين آزمايشى نشده است. من گفتم: خداوندا، برادر و مصاحب مرا به اين آزمايش اختصاص دادى؟ خطاب آمد: بلى، اين ابتلا در علم و مشيت من مقدر شده است و تغييرى هم ندارد.
قال عليّ بن عيسى: و نقلت من كتاب كفاية الطالب و ذكره صاحب كتاب بشارة المصطفى أيضا عن أبي جعفر عليه السلام في حديث يقول فيه: فإذا رأى