الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٣٠ - باب أبي جعفر محمد بن علي الباقر عليهما السلام
و از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از ابن محبوب از علاء بن رزين از ابن سنان (عبد اللَّه) از ابو حمزه از ابو جعفر عليه السلام از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرمود: سوگند به عزت و جلال و عظمت و بها و علو مقام و ارتفاع مكانم، هر بنده مؤمنى رضاى مرا بر خواست خود ترجيح بدهد و در امور دنيا خواست مرا بر خواست خود مقدم بدارد، من ذاتا او را بىنياز مىكنم و همه همتش را معطوف به امور آخرت مىنمايم و آسمانها و زمين را ضامن روزى او مىكنم و من در پشت سر او در هر تجارت هستم.
و عن عدّة من أصحابنا عن أحمد بن محمّد بن خالد عن جعفر بن محمّد الأشعريّ عن عبد اللَّه بن ميمون القدّاح عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال: قال أبي: قال اللَّه:
و عزّتي و جلالي لا يقعد على استبرقها و حريرها من يؤتى في دبره.
- و رواه البرقي في المحاسن كما رواه عنه الكلينيّ.
و رواه ابن بابويه في عقاب الأعمال عن أبيه عن سعد عن جعفر بن محمّد ببقيّة السند.
و از عدهاى از اصحاب ما از احمد بن محمد بن خالد از جعفر بن محمد اشعرى از عبد اللَّه بن ميمون قداح از ابو عبد اللَّه عليه السلام از پدرش از خداوند متعال، نقل كردهاند كه حضرت حق فرموده: سوگند به عزت و جلالم، هر كسى كه در دنيا بدن خود را با حرير و ديبا بپوشاند و نمازش را به آخر وقت بياندازد، روز قيامت نخواهد توانست به روى حرير و ديباهاى بهشت بنشيند و به آنها تكيه كند.
برقى اين حديث را در محاسن خود همان طور نقل كرده كه كلينى از او نقل كرده است.
ابن بابويه هم در كتاب عقاب الاعمال اين حديث را از پدرش از سعد از جعفر بن محمد اشعرى، با بقيه سند نقل كرده است.