الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٧٤ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

اى محمد، من علمى دارم كه بوسيله آن علم بندگانم را به رضاى خود و طاعتم عالم مى‌كنم و به هواى نفس او غالب شده به سوى محبت خود مى‌كشانم. پس هر كس از امت تو مى‌خواهد مشمول اين علم من بشود بگويد:

اى خداوندى كه دلهاى مخلوقات خود را از هوا و هوس خالى مى‌كنى و به جاى آنها محبت خود را در دل آنان مى‌گذارى و اى كوتاه‌كننده قلبهاى بندگانت در اثر نفوذ امضاى قضا و قدرت. پس من از تو مسألت مى‌كنم آن قضا و قدرت را در باره من مقرر بدار و از آن قدرتى كه بوسيله آن هوا و هوسها را زايل مى‌كنى، همه اعمال و بدن و اهل و مال مرا بر طبق علمت (كه مى‌دانى من مايل به اطاعت و محبت تو هستم) در لوح محفوظت ثبت كن و آنها را حفظ نما. اى كسى كه نيروى حافظه را هم براى حفظ كردن بوجود آورده‌اى و مرا با آن حفظ اولت كه در باره‌ام نوشته‌اى محفوظ بدار و همه امور مرا در تحت مشيت خود قرار بده كه نعمت او را به من و دين و دنيايم دادى و تو آنها را دوست مى‌دارى و مرا در تمام مراحل حياتم همان طور نگهدار كه با علم خود تشخيص داده‌اى. من مايل به اطاعت و محبت تو هستم و با همان سرنوشت هم مرا بميران و در همه حال خواه بخواهم و خواه نخواهم مرا اهل محبت خود قرار بده.

وقتى كه بنده‌ام اين سخنان را بگويد و معتقد باشد، من در دين او كوچكترين خللى وارد نمى‌كنم، نمى‌گذارم كه اطاعت من برايش مكروه باشد بلكه هميشه لذت اطاعت خود را به وى مى‌چشانم.

اى محمد، هر كس از امت تو مى‌خواهد كه در تحت حفاظت و يارى و ولايت من قرار بگيرد، پس هر صبح و عصر و هنگام خواب بگويد:

من به خداوند خود ايمان آوردم. او خداى يگانه‌اى است كه غير از او خدايى نيست و نهايت همه علما و صاحب همه صاحبان مى‌باشد و من خدا را شاهد مى‌گيرم كه من بنده او هستم. بنده بسيار ذليل و حقير و من به خوبى به صنعتهاى خداوند كه در آفرينش جهان بكار برده معترفم و