الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٠٤ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

سوريانى از عبد الملك بن هارون بن‌] عنتره از عتاب بن مجيب از حسن بصرى از عبد اللَّه بن عمر از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده:

اى فرزند آدم، با مشيت من، تو كسى شده‌اى كه هر چه را كه براى نفست مى‌خواهى انجام مى‌دهى و با اراده من نفس تو اراده مى‌كند. و به فضل نعمت من بر تو، قادر به معصيت به من شده‌اى و من بوسيله عصمت و عفو و عافيت، تو را موظف به اداى فرايضم كرده‌ام. پس من در احسان كردن به تو اولى‌ترم و تو هم در گناه كردن به من اولى‌ترى. در اثر داشتن سوء ظن به من از رحمتم مايوس مى‌شوى در صورتى كه بواسطه احسان تو در نزد من، پاداش خوبى مى‌توانى داشته باشى. چون من از ترسانيدن تو غافل نيستم و هنگام مغرور شدن هم تو را مواخذه نمى‌كنم و برتر از فوق طاقتت، تكليف نمى‌نمايم. از امانات آن اندازه به تو تحميل كرده‌ام كه طاقت تحمل آن را دارى (منظور از امانات احكام و تكليف الهى است).

من از تو به همان ميزان راضى هستم كه تو از من راضى باشى. و تو را به خاطر اعمال خودت كه مى‌كنى، عذاب مى‌دهم.

و عن أبيه و محمّد بن الحسن عن محمّد بن يحيى و أحمد بن إدريس عن محمّد بن أحمد بن يحيى بن عمران الأشعريّ عن يعقوب بن يزيد عن عليّ بن حسّان عن إسماعيل بن أبي زياد الأشعريّ عن ثور بن يزيد عن خالد بن معدان عن معاذ بن جبل عن النبيّ صلى اللَّه عليه و آله‌ مثله.

باز هم شيخ صدوق در كتاب توحيد از پدرش و محمد بن حسن از محمد ابن يحيى و احمد بن ادريس از محمد بن احمد بن يحيى بن عمران اشعرى از يعقوب بن يزيد از على بن حسان از اسماعيل بن ابو زياد اشعرى از ثور بن يزيد از خالد بن معدان از معاذ بن جبل از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله اين حديث را نقل كرده است كه مانند حديث قبلى مى‌باشد.