الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٧٩ - الباب السابع فيما ورد في شأن موسى عليه السلام

اى موسى، كتاب تورات همه آنچه را كه براى تكامل روحت لازم دارى و بايد عمل كنى تا رستگار شوى، به طور صريح گفته است. پس آن چشمهايى كه پس از خواندن اين آيات و آگاهى از آنها، به راحتى مى‌خوابند و يا اين كه مردم لذات زندگى را درك مى‌كنند امكان ندارد مگر اين كه آنها در غفلت فرو رفته باشند و يا پيرو شقاوت شده باشند و يا اين كه تابع شهوت خود باشند. به همين جهت است كه هميشه صديقان و صالحان در دنيا محزون و غمناك هستند.

اى موسى، به بندگانم دستور بده براى كارهاى خود مرا بخواهند ولى قبلا بايد اقرار كنند كه من ارحم الراحمين و دادرس بيچارگان مى‌باشم كه سختيها و مشقات را از آنان برمى‌دارم و زمان را عوض مى‌كنم و به مردم آرامش مى‌دهم.

و در قبال هر عمل نيك آنها اگر چه خيلى هم كوچك باشد راضى مى‌شوم و ثواب زيادى بر آن اعمال مى‌دهم. فقيران را غنى مى‌كنم چون من هستم كه عزت و قدرتم جاودانه است. پس اگر كسى به تو پناه آورد و از گنهكاران كسى به تو متوسل شد، بر آنان بگو: مرحبا اى جويندگان مكان امن، به آستانه مقدس خداوندى خوش آمديد. براى آنها طلب استغفار كن. تو هم مانند يكى از آنها باش (يعنى اولا با آنها مهربان باش و ثانيا هنگام دعا به من، خود را با آنان همراه كن). آن فضيلت‌هايى را كه به تو داده‌ام به رخ آنها مكش و به آنان بگو: هر چه مى‌خواهيد از فضل و رحمت من بخواهيد. چون غير از من كسى صاحب اين دو نيست. بلكه تنها من هستم كه صاحب فضل و احسان عظيم مى‌باشم.

اى موسى، خوشا به حالت كه پناهگاه خطاكاران و همنشين درماندگان و استغفاركننده براى گنهكاران هستى. تو در نزد من مكان پسنديده‌اى دارى. پس هميشه مرا با قلب پاك و زبان صدق بخوان. همان طور باش كه من به تو امر كرده‌ام. به امر من اطاعت كن بوسيله آن چيزهايى كه از خودت نيست. به بندگانم منت مفروش. براى نزديكى من تقرب جو. چون من هم به تو نزديك هستم من از تو چيزى نمى‌خواهم كه سنگينى آن تو را اذيت بدهد و يا اين كه قادر به‌