الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٠٩ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

رختخواب گرم خود بيرون آمده به من سجده مى‌كنند و با اين كارها خود را به زحمت مى‌اندازند. من گاهى يك شب و يا دو شب آنها را دچار خواب مى‌كنم تا بيدار نشوند. اين عنايت من در باره آنها است كه مى‌خواهم آنها در عبادت من هميشه باقى بماند. وقتى كه اين قبيل اشخاص صبح از خواب بيدار مى‌شوند، ناراحت هستند كه چرا ديشب بخواب مانده اطاعت خدا را نكرده‌اند. اگر من فاصله ميان عبادت آنها نيفكنم، عجب و غرور به آنان مسلط مى‌شود و عجب آنها را به سوى فتنه مى‌كشاند. از خود راضى مى‌شوند و خيال مى‌كنند كه در نزد من تقرب زيادى دارند.

و شيخ كلينى اين حديث را در جمله حديثهاى خود نقل كرده، چنان كه در اول باب گفتم.

و عن جعفر بن عليّ بن الحسين بن عليّ بن عبد اللَّه بن المغيرة الكوفيّ قال: حدّثنا جدّي الحسين بن عليّ الكوفيّ عن الحسين بن سيف عن أخيه عليّ عن أبيه سيف بن عميرة عن عمرو بن شمر عن جابر بن يزيد الجعفيّ عن أبي جعفر عليه السلام قال‌: جاء جبرائيل إلى رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فقال: يا محمّد، طوبى لمن قال من امّتك: لا إله إلّا اللَّه وحده وحده وحده.

و از جعفر بن على بن حسين بن على بن عبد اللَّه بن مغيره كوفى از جدش حسين بن على كوفى از حسين بن سيف از برادرش على از پدرش سيف بن عميرة از عمرو بن شمر از جابر بن يزيد جعفى از ابو جعفر عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: جبرئيل به رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نازل شد و گفت: اى محمد، خوشا از امت تو براى كسانى كه بگويند: لا اله الا اللَّه وحده وحده وحده.

و عن محمّد بن الحسن عن الصفّار عن أحمد بن محمّد بن عيسى عن‌