الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٢٥ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

برادر پيامبران، و اى برادر ترسانندگان من، قومت را بر حذر دار از اين كه كسى كه مظلمه در گردنش هست، به يكى از خانه‌هاى من (مساجد يا كعبه) داخل نشوند. چون اگر داخل شود و در آنجا نماز بگذارد، مادامى كه در حال نماز است من به وى لعن مى‌فرستم مگر اين كه آن مظلمه را از گردنش بردارد. وقتى كه اين كار را كرد، من گوش او مى‌شوم كه با آن همه چيز را بشنود و چشمهايش مى‌شوم كه با آنها ببيند و او از اولياء و برگزيدگان من محسوب مى‌شود و در قيامت در بهشت با انبياء و صديقين و شهدا همسايه من خواهد بود.

و عن النبيّ صلى اللَّه عليه و آله‌: يقول اللَّه: من دعاني و هو يعلم أنّي أضرّ و أنفع استجبت له.

باز هم از پيامبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله نقل شده كه حضرت فرمود: خداوند مى‌فرمايد:

هر كس مرا بخواند در حالى كه معتقد است كه من قادرم به او ضرر و يا نفعى برسانم، من دعاى او را قبول مى‌كنم.

و عن النبيّ صلى اللَّه عليه و آله قال‌: ينادى يوم القيامة: يا امّة محمّد، ما كان لي قبلكم فقد وهبته لكم و قد بقيت التبعات بينكم فتواهبوها و ادخلوا الجنّة برحمتي.

باز هم از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله نقل شده كه فرمود: در روز قيامت، منادى ندا مى‌كند: اى امت محمد، هر حقى كه من به گردن شما داشتم بخشيدم. حالا شما هم آن حقوقى را كه نسبت به هم ديگر داريد ببخشيد و در اثر رحمت من داخل بهشت بشويد.

و عن النبيّ صلى اللَّه عليه و آله قال‌: إنّ ربّي خبّرني فقال: و عزّتي و جلالي ما أدرك العاملون درك البكاء عندي شيئا، و إنّي لأبني لهم في الرفيع الأعلى قصرا لا يشاركهم فيه غيرهم.