الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٢٢٨ - الباب العاشر فيما ورد في شأن عيسى عليه السلام

دختر باكره و پاكيزه، ما تو را از پشت مردى به وجود نياورديم، بلكه خلقت تو طورى است كه علامت و نشانه قدرت ما براى مردم مى‌باشى. پس به من عبادت كن و به من توكل نما و اين كتاب ما را با قدرت بگير و مفاد آن را اجرا كن و برو به سوى مردم سوريا و به آنها بگو كه من خداوند يگانه و ازلى آنها هستم. آنها بايد بعدا ايمان بياورند به پيامبر امى كه صاحب شتر و زره آهنين و تاج (عمامه) و نعلين و تازيانه مخصوص مى‌باشد. او داراى چشمان براق و پيشانى برجسته و دو خط واضح است (يعنى دو طرف رويش نسبت به ساير قسمت رو، برجستگى دارد) و دماغ برجسته دارد. دندانهاى ثناياى او كمى از ساير دندانها فاصله دارد. گردن او مانند گردن يك آفتابه نقره، براق و كشيده است. در سينه‌اش موهايى است كه تا نافش رسيده (يعنى با يك خط مستقيم به نافش رسيده) ولى در همه سينه و شكم مو ندارد. او گندمگون و لبهايش باريك است و انگشتهاى دست و پاى او بلند است.

وقتى كه به طرف كسى متوجه مى‌شود با تمام بدنش به سوى او برمى‌گردد و هنگامى كه راه مى‌رود تند راه مى‌رود و بسيار روان راه مى‌رود مانند آبى كه از چشمه‌اى بريزد. وقتى كه با قومش هست، او را عرق رويش كه مانند مرواريد مى‌درخشد از ديگران تميز مى‌دهد. و از بدنش بوى مشك مى‌آيد. مانند او را كسى در گذشته نه ديده و نه در آينده خواهد ديد. نفسش پاكيزه است. زن زياد مى‌گيرد ولى نسلش كم است. بدرستى كه نسل او از درخت مبارك است كه در بهشت مكان مخصوصى دارد، در آن مكان نه سر و صدا هست و نه رنج و زحمت. آن درخت تا آخر زمان نگهدارى مى‌شود. همان طورى كه مادر تو را زكريا نگهدارى كرد. سخن آن شخص قرآن و دينش اسلام مى‌باشد كه من نگهدارنده آن دو هستم. خوشا به حال كسى كه زمان او را درك كند و روزهايش را ببيند و سخنان او را بشنود.

عيسى عرض كرد: خداوندا، طوبى چيست؟ خداوند فرمود: طوبى درختى است در بهشت كه من آن را كاشته‌ام، به تمام بهشت سايه مى‌اندازد. ريشه آن‌