الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٩٢ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و درهايى بالاى درها قرار گرفته است و در آن قصر جاى شكستگى و يا به هم پيوستگى نيست (يعنى بدون خلل و فرج همه از مرواريدها و درها ساخته شده است). خاصيت آن قصر اين است كه: من روزى هفتاد مرتبه به آن قصر نظر مى‌كنم و هفتاد برابر آن را وسعت مى‌دهم. وقتى كه اهل بهشت از طعام و شراب متلذذ مى‌شوند، آنها به سخنان من گوش مى‌دهند و لذت مى‌برند. حضرت محمد عرض مى‌كند: خداوندا، علايم آن بهشتيان چه است؟ خداوند فرمود: آنها كسانى هستند كه در دنيا زبانشان را از كلام بيهوده مى‌بندند و شكمهايشان را از طعام فراوان خالى مى‌كنند.

اى احمد، محبت كردن به خداوند آن است كه به فقرا محبت كنند و به آنها نزديك شوند. حضرت پرسيد: فقرا چه كسانى هستند؟ خداوند فرمود: آنان كه به روزى كم قانعند و به گرسنگى صبر مى‌كنند و هنگام رفاه شكر مى‌گويند. از گرسنگى و ستم شكايت نمى‌كنند و دروغ نمى‌گويند و به خداى خود خشمناك نمى‌شوند و بر آنچه كه از دست داده‌اند تاسف نمى‌خورند و غمناك نمى‌شوند و به آنچه كه به آنان داده شده، شاد و مغرور نمى‌شوند.

اى احمد، محبت به من همان محبت كردن به فقراست. پس توجه به فقرا و نزديك شدن به آنان، تو را به من نزديك مى‌كند. از ثروتمندان و مجالس آنها دورى كن، چون فقرا دوستان من هستند.

اى احمد، با پوشيدن لباسهاى فاخر و با خوردن طعامهاى لذيذ و يا با برداشتن قدمهاى ملايم، خود را زينت مده. چون نفس، مكان همه اين شرور است و رفيق بسيار بدى است كه تو او را به سوى عبادت به خداوند مى‌كشانى ولى آن نفس تو را به سوى معصيت سوق مى‌دهد و در اطاعت خداوند با تو مخالفت مى‌كند و تو را وادار به اطاعت از چيزهايى مى‌كند كه از آنها كراهت دارى. وقتى كه سير شدى تو را ياغى مى‌كند و هنگامى كه گرسنه باشى تو را وادار به شكايت مى‌نمايد. وقتى كه فقير باشى تو را خشمناك مى‌كند و هنگامى كه غنى‌