الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٤٠١ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

بخواند ولى نماز را نمى‌خواند. پس تنها به او اجر آن بلند شدن را مى‌دهم نه ثواب نماز را و يا روزه را.

اى احمد، مى‌دانى شخص چه وقت عابد مى‌شود؟ حضرت محمد عرض كرد: نه خداوندا، نميدانم. خداوند فرمود: وقتى كه در او هفت خصلت نيك جمع شود. پاكدامنى و تقوى كه او را از حرامها باز مى‌دارد و سكوت كه او را از گفتن سخنان غير مفيد و يا مضر باز مى‌دارد و ترس از من كه هر روز گريه‌اش زيادتر بشود و شرم و حيا كردن از من در خلوت و قناعت كردن به حد اقل زندگى. و دنيا را بخاطر من دشمن بدارد و مردم نيك را چون من دوست مى‌دارم او هم دوست بدارد.

اى محمد، هر كس كه بگويد من خدا را دوست دارم، دوست من محسوب نمى‌شود مگر اين كه به روزى كم قناعت و لباس كم بها بپوشد و در حال سجده بخوابد (يعنى سجده‌هايش به قدرى طولانى باشد كه بى‌اراده به خواب برود) و قيام خود را در نماز طولانى بكند. و سكوت را براى خودش لازم بداند و بر من توكل كند و زياد گريه كند و كمتر بخندد. و با هوا و هوسش مخالفت كند. مسجد را خانه خود قرار دهد و علم را رفيق خويش سازد و با او همنشين بشود و علماء را دوست بدارد و با فقرا تسبيح بگويد. در وعده‌هايش صادق باشد به تعهدهايش وفا كند. قلبش پاك باشد و در نماز پاكيزه باشد. در انجام واجبات دينى خود جديت كند و به ثوابهايى كه در نزد من هست راغب باشد و از عذاب من بترسد و هميشه با دوستان من همنشين و نزديك باشد.

اى احمد، اگر بنده‌اى نماز اهل آسمانها و زمين را بخواند و روزه همه اهل آسمانها و زمين را بگيرد و مثل ملائكه از طعام دورى كند و لباس عاريه بپوشد بعد من در قلب او ذره‌اى از محبت دنيا ببينم و يا اين كه بخواهد معروف شود و يا رياست كند و يا به زينتهاى دنيا علاقمند باشد، او هرگز در بهشت با من همسايه نخواهد شد و من محبت خود را از قلب او بيرون مى‌كنم. سلام و رحمت من بر تو باد.