الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٦٩ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

و مضطرب خارج مى‌شوم و به سوى كسى مى‌روم كه اين اضطراب و خسران را از من بردارد. مانند خروج شخص عليلى بواسطه علتهايش به سوى كسى خارج مى‌شود كه بر او پناه دهد. در حالى من براى مسافرت خارج مى‌شوم كه اعتماد و اطمينان كامل به خداوند بزرگ و اعظم دارم، آن هم اميد بسيار زياد. چون خداوند مورد اتكا و اعتماد من است در همه امورم و در همه كارهايم از او يارى مى‌طلبم. چون هر چه كه او بخواهد تحقق مى‌يابد و من از خداوند براى خروج و برگشتم، خير و نيكى مسألت مى‌كنم. نيست خدايى جز او و همه برگشتها به سوى اوست.

وقتى كه بنده‌ام اين سخنان را در حين مسافرت بگويد، من در جريان مسافرت او را شادمان مى‌كنم و وى را به سلامت برمى‌گردانم.

اى محمد، هر كس از امت تو مى‌خواهد چيزى ميان من و او حايل نباشد و من دعاهاى او را اجابت كنم، آن دعا براى هر امر كوچك و يا بزرگ باشد، امر آشكار و يا پنهانى باشد بگويد:

اى خداوندى كه با قدرتش جلو همه مخلوقاتش را مى‌گيرد و مالك به همه است. اى خداوندى كه هر كس به غير تو اميدوار باشد مأيوس و زيانكار است ولى هر كس به تو اميدوار باشد شادمان و خوشحال مى‌گردد و مأيوس نمى‌شود. از تو مسألت مى‌كنم كه به من آن توفيق را بدهى كه اعمال مورد رضايت تو را انجام دهم و آن كارها را بكنم كه تو دوست مى‌دارى. خداوندا، بر محمد و آلش درود بفرست و خود من و خانواده و برادران و فرزندان مرا در تحت حفاظت و حمايت خودت قرار بده و اين حاجتهاى مرا (حاجتهايش را يك به يك بر زبان بياورد) ادا كن.

وقتى اينها را بگويد، من قبل از اين كه آن شخص دعايش تمام شود و از جايش بلند گردد، دعاهاى او را قبول مى‌كنم.

اى محمد، هر كس از امت تو بخواهد چيزى از من بخواهد كه بوسيله آن در