الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٣٦٨ - الباب الحادي عشر فيما ورد بشأن سيدنا و نبينا محمد بن عبد الله صلى الله عليه و آله

گناهان ما آنها هم گرفتار شده‌اند. پس به ما به خاطر كسى رحم كن كه او را اهل و شايسته ترحم قرار داده‌اى.

اى خداوند رحيم، براى اهل زمين آنچه را كه در آسمانها هست حبس مكن (باران). رحمت خود را بر ما پراكنده بساز و كنف حمايت خود را بر ما باز كن و ما را از فتنه كردن در دين حفظ نما. و همچنين از شماتت قوم كافر مصون بدار. اى صاحب همه نفعها و ضررها، اگر تو ما را زنده نگهدارى ما با اين قحطى و گرفتارى نمى‌توانيم يك اعمال خوب تقديم كنيم. ولى براى تمام كردن رحمت خود بر ما، دعاى ما را مستجاب كن اگر ما را در هم بكنى به ما ستم نكرده‌اى (چون اينها نتيجه اعمال بد خود ماست). پس از گناهان ما صرف نظر كن قبل از اين كه ما از آنها صرف نظر كنيم و ما را بوسيله قبول كردن حاجتمان مورد حمايت قرار بده، اى خداوند بزرگ.

و هنگامى كه با اين دعاها كه به تو ياد دادم، كسى غير از من اراده نشود (يعنى امت تو خالصانه اين دعا را بخوانند) براى اهل آن شهر و يا كشور وضع را تغيير مى‌دهم، سختى آنها را به رفاه و ترس آنان را به امن و فشار آنان را به راحتى و آسايش تبديل مى‌كنم. چون من دعاى بسيار عظيمى را به تو ياد دادم.

اى محمد، هر كس بخواهد براى انجام كارى از خانواده‌اش خارج شده مسافرت كند و مى‌خواهد كه من در سفر او را به سلامت نگهدارم و حاجتهاى او را روا كنم. پس هنگام حركت براى مسافرت بگويد:

من به اذن خداوند خارج شدم، او به خروج من قبلا عالم بوده و او با علم خود به كيفيت برگشت من هم آگاه است. لذا من توكل به خداوند يگانه و بزرگ مى‌كنم مانند توكل شخصى كه همه امورش را به وى تفويض كرده و از او براى امور حياتش يارى مى‌طلبد و انتظار فضل و عنايت از او دارد، در حالى كه من خود را از تسلط هر نيرو و قدرتى غير از قدرت و نيروى الهى خارج ساخته‌ام.

مانند يك فقيرى براى مسافرت از خانه‌ام خارج مى‌شوم كه بواسطه فقرش به كسى نياز دارد كه جلو فقر او را بگيرد. مانند شخص پريشان‌