موجب فسق است و منافات با عدالت دارد. پس وقتى ما گفتيم كه: در مُفتى عدالت شرط است، ديگر اين شرط زائد است كه ما بگوئيم: إقبال بر دنيا نداشته باشد؛ و در طلب آن نيز نباشد.

و اگر إقبال بر دنيا بر وجه محرّم نباشد، ديگر فى حدّ نفسه مانع از جواز تقليد نيست. و اين صفاتى كه در خبر ذكر شده است، عبارةٌ اخْراى همان صفت عدالت است و چيز بيشترى را بيان نمى‌كند».

به دنبال نظريّه آية الله سيّد أبو الحسن إصفهانى جمعى از آيات ديگر هم همين نظر را داده‌اند، و اكتفاى به عدالت كرده‌اند. و مرحوم آية الله آقاى حاج آقا حسين بروجردىّ هم نظرشان همين بوده است كه اين خبر فقط همان عدالت را ميخواهد برساند.

ولى مطلب بالاتر از عدالت است. و حقّ مطلب همان گفتار مرحوم آقا سيّد محمّد كاظم است، كه اين خبر مطلبى بالاتر از عدالت را ميخواهد بفهماند، و إن شآء الله توضيح و شرح اين مطلب خواهد آمد؛ بِحَوْلِ اللَهِ وَ قُوَّتِهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظيمِ.

اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِ مُحَمَّد