» متّقيان (أفراد متّقى و پاكيزه) قلعه‌هائى هستند كه إسلام را از گزندها و حوادثى كه از خارج مى‌رسد و امّت را فرا مى‌گيرد حفظ مى‌كنند. «وَ الاوْصِيَآءُ سَادَةٌ» و أوصياء هم سروران و سيّدان و سالاران امّتند.

أمّا آن رواياتى كه دلالت مى‌كنند بر اينكه مؤمنين و فقهاء، حصون و قلعه‌هاى إسلام هستند، مثل روايتى كه كُلينىّ از محمّد بن يحيى، از أحمد بن محمّد از ابن محبوب، از علىّ بن أبى حمزه نقل مى‌كند كه مى‌گويد: من از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:

إذَا مَاتَ الْمُؤْمِنُ بَكَتْ عَلَيْهِ الْمَلئِكَةُ وَ بِقَاعُ الارْضِ الَّتى كَانَ يَعْبُدُ اللَهَ عَلَيْهَا وَ أَبْوَابُ السَّمَآء الَّتِى كَانَ يُصْعَدُ فِيهَا بِأَعْمَالِهِ وَ ثُلِمَ فِى الإسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا يَسُدُّهَا شَىْ‌ءٌ؛ لِانَّ الْمُؤْمِنِينَ الْفُقَهَآءَ حُصُونُ الإسْلامِ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدِينَةِ لَهَا[١].

حضرت إمام موسى بن جعفر عليهما السّلام مى‌فرمايد: زمانى كه مؤمنى بميرد، ملائكة آسمان، و زمينهاى گسترده‌اى كه روى آنها نماز مى‌خوانده، همه بر او گريه مى‌كنند؛ و درهاى آسمان كه أعمال او را از آن درها بالا مى‌بردند، بر او گريه مى‌كنند. و در إسلام شكافى وارد مى‌شود كه به هيچوجه قابل انسداد و ترميم نيست. براى اينكه مؤمنينِ فقهاء، كه هم مؤمنند و هم فقيه مى‌باشند، حصون و قلعه‌هاى إسلام هستند. و اگر قلعه شكسته شود هيچ أمنيّتى براى أهل قلعه نيست. حفظ و صيانت زن و بچّه و أموال و أفرادى كه در قلعه زندگى مى‌كنند، به آن ديوارهايى است كه دور قلعه كشيده شده است؛ پس آن ديوارها حافظ أهل قلعه هستند. و اگر ديوار شكسته شود، هر لحظه آنها از خارج در معرض تهاجم بوده و ناموس و مال و عزّت و شرف همه به غارت خواهد رفت «

. لِانَّ الْمُؤْمِنِينَ الْفُقَهَآءَ حُصُونُ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدِينَةِ لَهَا

.» مانند قلعه‌اى‌

[١] -« اصول كافى» طبع مطبعة حيدرى، ج ١، باب فقد العلمآء، ص ٣٨، حديث ٣