ثُمَّ قامَ سَلْمانُ فَقالَ: يا أبا بَكْرٍ إلَى مَنْ تَسْتَنِدُ[١]. أمْرَكَ إذَا الْمَوْتُ نَزَلَ بِكَ؟! وَ إلَى مَنْ تَفْزَعُ‌[٢]. إذَا سُئِلْتَ عَنْ أحْكامِ الامَّةِ عَمَّا لا تَعْلَمُ؟! أ تَكونُ إمامًا لِمَنْ هُوَ أعْلَمُ مِنْكَ؟ قَدِّمْ مَنْ قَدَّمَهُ اللَهُ وَ قَدَّمَهُ رَسولُ اللَهِ فى حَياتِهِ‌[٣].

سلمان مى‌گويد: «اى أبا بكر به كدام كسى اعتماد مى‌كنى و پناه مى‌برى، و أمر خود را به چه شخصى مى‌سپارى، زمانى كه موت بر تو نازل شود؟! و به كدام كس پناه مى‌آورى اگر از أحكام امّت از آنچه را كه نميدانى از تو سؤال شود؟! آيا تو إمام هستى بر كسى كه او از تو أعلم است؟ مقدّم بدار آن كسى را كه خدا او را مقدّم داشته است و رسول خدا او را در حَيات خود مقدّم داشته است.»

و أمّا شيخ عبد الجليل قزوينىّ در كتاب «نقض» به اين عبارت آورده است: يا أبا بَكْر إلَى مَنْ تَسْنَدُ أمْرَكَ إذا نَزَلَ بِكَ الْقَضآءُ؟ وَ إلَى مَنْ تَفْزَعُ إذا سُئِلْتَ عَمَّا لا تَعْلَمُ؟ (وَ ما عُذْرُكَ فى التَّقَدُّمِ) وَ فى الْقَوْمِ مَنْ هُوَ أعْلَمُ مِنْكَ؟! ...

«أمر خود را به چه كسى مى‌سپارى و به كه اعتماد مى‌كنى، اگر قضاء و حكم بر تو نازل شود؟ و به كدامين شخص پناه مى‌برى اگر از آنچه را كه نميدانى از تو سؤال شود؟! و عذرت در تقدّمِ بر امّت چيست در حالتى كه در ميان قوم و امّت، أعلمِ از تو وجود دارد؟!»[٤].

شيخ صدوق، در كتاب «خصال» عين اين عبارت را كه ما از كتاب «نقض» نقل كرديم آورده است، ليكن جملة «وَ ما عُذْرُكَ فى التَّقَدُّمِ» را ذكر ننموده است.

[١] - اسْتَنَدَ، استِنادًا إلَيه: لَجَأَ إلَيْهِ وَ اعْتَمَدَ عَلَيْه.

[٢] - فَزِعَ يَفْزَعُ، فَزْعًا إليه: لَجَأَ.

[٣] -« رجال برقى» صفحه: ٦٤

[٤] - كتاب« نقض» معروف به« بعضُ مَثالِب النَّواصِب فى نَقْض بعضِ فَضآئِح الرَّوافِض» ص ٦٥٩