ثُمَّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَهِ: «أَشْرَارُ عُلَمَآء أُمَّتِنَا: الْمُضِلُّونَ عَنَّا، الْقَاطِعُونَ لِلطُّرُقِ إلَيْنَا، الْمُسَمُّونَ أَضْدَادَنَا بِأَسْمَآئِنَا، الْمُلَقِّبُونَ أَنْدَادَنَا بِأَلْقَابِنَا، يُصَلُّونَ عَلَيْهِمْ وَ هُمْ لِلَّعْنِ مُسْتَحِقُّونَ؛ وَ يَلْعَنُونَنَا وَ نَحْنُ بِكَرَامَاتِ اللَهِ مَغْمُورُونَ وَ بِصَلَوَاتِ اللَهِ وَ صَلَوَاتِ مَلئِكَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ عَلَيْنَا عَنْ صَلَوَاتِهِمْ عَلَيْنَا مُسْتَغْنُونَ».

«حضرت مى‌فرمايد: رسول خدا (صلَّى الله عليه و آله و سلَّم) فرمودند: بدترين علماء امّت ما آن علمائى هستند كه مردم را از راه و طريق ما گم مى‌كنند؛ و راههاى به سوى ما را بر آنها مى‌بندند و مى‌بُرند و قطع مى‌كنند؛ و أضداد ما را كه با ما ضدّند، به أسماء ما مى‌نامند (عنوان خليفه، عنوان أمير المؤمنين، عنوان حاكم، عنوان ولىّ أمر، عنوان إمام متسلّط، به آنها مى‌دهند) و أنداد ما را كه شريكهاى ما هستند به ألقاب ما لقب مى‌دهند؛ با اينكه آنها نِدِّ ما هستند و ضدّ ما مى‌باشند. و بر آنها درود و رَحمت مى‌فرستند در حالتى كه مستحقّ لعنت‌اند؛ و از ما برائت مى‌جويند و ما را لعن ميكنند در حالتى كه ما مَغمور كرامات خدا هستيم؛ و ما به درودهاى خدا و درودهاى ملئكة مُقرّبين خدا كه بر ما مى‌فرستند، از درودهاى آنها مستغنى هستيم و هيچ نيازى نداريم كه آنها بر ما درود بفرستند. آنقدر خدا و ملائك مقرّبش بر ما درود مى‌فرستند كه ما در عالم استغناء بسر مى‌بريم».

بهترين خلق خدا پس از أنبياء، علماء هستند در صورت صلاح‌

ثُمَّ قَالَ: قِيلَ لِامِيرِالْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلامُ: مَنْ خَيْرُ خَلْقِ اللَهِ بَعْدَ أَئِمَّةِ الْهُدَى وَ مَصَابِيِحِ الدُّجَى؟ قَالَ: «الْعُلَمَآءُ إذَا صَلُحُوا».

«حضرت صادق مى‌فرمايد: از أمير المؤمنين عليه السّلام سؤال شد: بعد از أئمّة هُدى و مَصابيح دُجى (أئمّه‌اى كه پيشوايان و زمامداران راه هدايتند، و چراغان درخشان، در تاريكى‌ها هستند) بهترين خلق خدا كيست؟! حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمودند: علماء هستند در صورتيكه صالح باشند.»

قِيلَ: فَمَنْ شِرَارُ خَلْقِ اللَهِ بَعْدَ إبْلِيسَ وَ فِرْعَونَ وَ نَمْرُودَ، وَ بَعْدَ الْمُتَسَمِّينَ بِأَسْمَآئِكُمْ، وَ الْمُتَلَقِّبِينَ بِأَلْقَابِكُمْ، وَ الآخِذِينَ لِامْكِنَتِكُمْ، وَ الْمُتَأَمِّرِينَ فِى‌