الشِّدَّةُ لَهُمْ مِنَ الْعَذَابِ فِى أَسْوَإِ بِقَاعِ جَهَنَّمَ «وَ وَيْلٌ لَّهُم» الشِّدَّةُ فِى الْعَذَابِ ثَانِيَةً مُضَافَةً إلَى الاولَى بِمَا يَكْسِبُونَهُ مِنَ الامْوَالِ الَّتِى يَأْخُذُونَهَا إذْ أَثْبَتُوا عَوَآمَّهُمْ عَلَى الْكُفْرِ بِمُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ الْحُجَّةِ لِوَصِيِّهِ وَ أَخِيهِ عَلِىِّ بْنِ أَبِى طَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلامُ وَلِىِّ اللَهِ.

در اينجا قرآن دوبار مى‌گويد: «وَيْلٌ لَّهُم» حضرت در مقام تفسير مى‌فرمايند: «وَيلِ أوّل، شدّت عذاب آنهاست در بدترين مكانهاى جهنّم، بواسطه اينكه مطالب مُحرَّفه نوشتند، و خلاف آنچه را كه در كتاب خداست به پيغمبر نسبت دادند؛ و وَيلِ دوّم، شدّت عذاب دوّم است مُضَافَةً إلَى الاولَى بسبب آن أموالى كه از ناحية عوام خود كسب نمودند، چونكه آنها را بر كفر به محمّد رسول الله، و بر كفر به حجّتِ بر وصىّ و برادر او علىّ بن أبى طالب ولىّ الله، ثابت و باقى گذاشتند».

تا اينجا بيانى است كه حضرت عسكرىّ عليه السّلام از اين آيه قرآن مى‌كند و تفسير آيه: وَ مِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلَّا أَمانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ‌ را روشن مى‌نمايد. سپس حضرت به فرمايش إمام صادق عليه السّلام استشهاد مى‌كند (كه از اينجا به بعد را مرحوم شيخ در «رسائل» آورده است).

علماء ما و عوام ما، با علماء يهود و عوام آنها، از يك جهت مشتركند و از يك جهت متمايز

ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: قَالَ رَجُلٌ لِلصَّادِقِ عَلَيْهِ السَّلامُ: فَإذَا كَانَ هَؤُلآء الْقَوْمُ مِنَ الْيَهُودِ لَا يَعْرِفُونَ الْكِتَابَ إلَّا بِمَا يَسْمَعُونَهُ مِنْ عُلَمَآئِهِمْ، لَا سَبِيلَ لَهُمْ إلَى غَيْرِهِ، فَكَيْفَ ذَمَّهُمْ بِتَقْلِيدِهِمْ وَ الْقَبُولِ مِنْ عُلَمَآئِهِمْ؟ وَ هَلْ عَوَآمُّ الْيَهُودِ إلَّا كَعَوَآمِّنَا يُقَلِّدُونَ عُلَمَآءَهُمْ؟

«حضرت عسكرىّ عليه السّلام مى‌فرمايد: مردى به حضرت صادق عليه السّلام گفت: اگر اين قوم از يهود (عوام يهود) تورات خود را نمى‌شناسند مگر به آنچه از علماى خودشان شنيده‌اند، و راهى براى آنها به غير از سماع و تقليد از علمائشان نيست، در اينصورت چگونه خدا ايشان را مذمّت مى‌كند كه: چرا شما از علماى خود تقليد كرده، و گفتار آنها را پذيرفته و قبول نموديد؟ آيا مگر