همچنين درباره آية الله ميرزا محمّد تقىّ شيرازى رحمة الله عليه مى‌گفتند: ايشان به اندازه‌اى قلبش پاك و صاف و نورانى بود كه أصلًا خيال رياست نمى‌كرد؛ أصلًا خيال تفوّق نمى‌كرد؛ معنى رياست را نمى‌فهميد. مى‌گويند: آقا شيخ هادى طهرانى كه معروف بود همه علماء را بباد انتقاد مى‌گيرد و تعييب ميكند، از آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى و از رويّه و مرام و قدس و طهارت و صفاى باطنى او نتوانسته بود إشكال بگيرد. بله، فقط إشكالش اين بود كه مى‌گفت: اين صفائى كه آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى دارد، اين صفاى اكتسابى نيست، اين ذاتى اوست و بدرد نمى‌خورد.

او يك معصومى است ذاتى؛ او خارج از موضوع است؛ خوبى و بدى را بايد روى صفات اختيارى بدانيم و آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى ذاتاً معصوم است و ذاتاً پاك است؛ اينرا هم بعنوان عيب مى‌گفته است.

خوب، أفرادى مانند اينها بايد زمام را در دست بگيرند! مانند آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى كه تمام دنيا به او إقبال بكند يا إدبار، برايش تفاوتى نمى‌كند. و داستانها از او نقل مى‌كنند، خيلى داستانهاى مفصّل.

از جمله مى‌گويند: از آقاى آقا شيخ محمّد بهارى رحمة الله عليه كه از شاگردان مبرّز مرحوم آخوند ملّا حسينقلى همدانى رضوان الله عليه بوده، سؤال كردند: ما مى‌خواهيم به آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى رجوع كنيم، آيا رجوع كنيم يا نكنيم؟! ايشان مى‌گويد: من امتحانش مى‌كنم!

مرحوم آقا ميرزا محمّد تقىّ شيرازى در صحن مطهّر سيّد الشّهداء عليه السّلام نماز جماعت مى‌خوانده است و تمام صحن به ايشان اقتدا مى‌كرده‌اند. روزى آقاى آقا شيخ محمّد بهارى هم آمده سجّاده‌اش را پهلوى‌