دوران جوانى در خدمت نائب دوم محمد بن عثمان فعاليت مى‌كرد. او در روابطش با دشمنان بسيار تيزهوش و زيرك بود و شايستگى‌هاى بسيارى از خود نشان داد و پس از انتصاب به نيابت با تغييرات جزئى در نظام وكالت و تعيين وكيلان جديد به همان شيوه محمد بن عثمان به اداره امور پرداخت.

ابن روح، باتوجه به موقعيت سياسى كه داشت، توانست فعاليت‌هاى خود را گسترش دهد. همين امر باعث شد تا مسأله نيابت وى در بين عموم شيعيان، بر عكس دوران نائب اول و دوم، آشكار و شناخته شده باشد، به‌طورى كه عده‌اى از شيعيان ترجيح مى‌دادند به جاى تماس با وكيلان، به‌طور مستقيم با ابن روح ارتباط يابند. ابن روح از نفوذ خوبى در دربار عباسيان برخوردار بود و بسيار موردتوجه و احترام درباريان قرار مى‌گرفت و از همان زمان عده‌اى از اعضاى اين خاندان در مشاغل دبيرى و ادارى در دربار مشغول به كار بودند. ظاهرا ابن روح نيز مدتى مناصب ادارى دربارى داشت و به گفته جهشيارى، مدتى مسئول املاك خاصه خليفه بود.[١] هم‌چنين در زمان وزارت حامد بن عباس (٣٠٦- ٣١١ ق)، منزل او مركز ملاقات‌هاى اشراف و اعيان و وزيران خلع‌شده، به‌ويژه بنى فرات به شمار مى‌رفت.[٢]

از سوى ديگر وجود افرادى از خاندان شيعه مذهب بنى فرات در مناصب ادارى دربار، نفوذ وى را بيشتر مى‌ساخت. در عصر غيبت صغرى تنى چند از اين خاندان به وزارت رسيدند و تعدادى نيز در ساير مقامات دربارى مشغول به كار بودند. ابن روح از وجود اين افراد در دستگاه حكومتى و از نفوذ آن‌ها در اداره امور، براى پيشبرد فعاليت‌هاى خود و كمك و گشايش در كار شيعيان بهره مى‌گرفت.

[١] - جاسم حسين، تاريخ سياسى غيبت، ص ١٩٨، به نقل از جهشيارى، الوزراء، ص ٣٠٠، پيشتر درباره فعاليت‌هاى حسين بن روح در مناصب ادارى و دولتى صحبت شد.

[٢] - اقبال، خاندان نوبختى، ص ٢١٩.