و از آنان مى‌خواست كه از آن حضرت فقط با عنوان «الحجة من آل محمد» نام ببرند.[٢] اين عملكرد امام، براى پنهان نگاه داشتن ولادت مهدى عليه السّلام از دشمنان و حكام عباسى كاملا موفقيت‌آميز بود و تا زمان حيات امام عسكرى عليه السّلام دستگاه حكومت عباسى از وجود فرزندى براى ايشان آگاهى نيافت. اين نكته را از سخنان عثمان بن سعيد عمرى، اولين نائب حضرت مهدى عليه السّلام مى‌توان دريافت.

او يك بار در گفتگويى با يكى از شيعيان چنين گفت:

از اين‌كه به جستجوى اين امر [نام و نشان فرزند امام عسكرى عليه السّلام‌] برآيى پرهيز كن زيرا به نظر اين قوم [عباسيان‌] اين نسل منقطع شده است‌[٣]

و در جاى ديگر چنين گفته بود:

عقيده سلطان در اين‌باره اين است كه ابو محمد (امام عسكرى عليه السّلام) در گذشت و فرزندى از خود به جاى نگذاشت و لذا ميراث او را تقسيم كردند و البته كسى كه حقى در آن نداشت آن را تصاحب كرد و بر اين امر بايد صبر كرد.[٤]

در همين حال عباسيان تلاش بى‌وقفه‌اى براى يافتن فرزند امام يازدهم به كار بسته بودند تا به هر صورت ممكن او را از ميان ببرند. امام عسكرى عليه السّلام در گفتارى مفصل به اين امر تصريح كرده و فرموده بود:

بنى اميه و بنى عباس شمشيرهايشان را در ميان ما نهادند زيرا مى‌دانستند حقى در خلافت ندارند و مى‌ترسيدند كه خلافت در جايگاه خود قرار گيرد، و تلاش كردند اهل بيت رسول خدا را بكشند و ذريه او را نابود سازند

[١] - صافى، همان، ص ٤٢٨.

[٢] - اربلى، همان، ج ٢، ص ٤٤٩.

[٣] - صدوق، همان، ص ٤٤٢ و طوسى، الغيبه، ص ١٤٧.

[٤] - طوسى، همان‌جا.