انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٣ - روى گردانيدن از بذل و بخشش

«وَ أَعْطى‌ قَلِيلًا وَ أَكْدى‌»

بسيار اندكى را در راه خدا عطا كرد و سپس آن را متوقف ساخت. بعضى‌ها واقعاً اين چنين هستند. در همين كشور فقير ما كه انسان‌هاى فقير زياد مى‌باشند و خيلى مشكلات هم دارند، كسى كمك نمى‌كند! اكنون در قريه‌هاى دور افتاده زندگى مردم به خاطر نبود يك (پُل) مختل مى‌شود. مردم توان آن را ندارند كه در روى رودخانه‌ها (پُلى) را بسازند، به‌جاى پنج دقيقه راه، يك ساعت يا دو ساعت راه مى‌روند، تا به آن‌طرف رودخانه برسند، اگر پُل وجود داشته باشد، ممكن است به پنج دقيقه و ده دقيقه برسند، لذا زندگى براى مردم سخت مى‌گذرد، تردد و رفت آمد مردم از دو طرف رودخانه با مشكل مواجه مى‌شود. كسى پيدا نمى‌شود كه به رضاى خدا يك پُل براى آنان بسازد، اين درحالى است كه پول‌داران زيادى در آن مناطق وجود دارند، هركدام آنان توان ساختن چندين پُل را دارند؛ ولى نمى‌سازند، نسبت به مسئوليت خود غفلت مى‌نمايند.

هم‌چنين در خيلى از قريه‌هاى ولايات و ولسوالى‌ها حمام وجود ندارد. بعضى اوقات مردم مجبور مى‌شوند روزها در جنابت باقى بمانند. خصوصاً زن‌ها كه زمينه غسل براى‌شان اصلًا وجود ندارد. از سردى هوا، از نبود غسل خانه، در هواى سرد زمستان زور مردم نمى‌كشد كه غسل كنند، اين درحالى است پول‌داران زيادى در آن مناطق وجود دارند، اگر كسى حمام بسازد، علاوه بر اين‌كه براى نظافت مردم مفيد است، براى كسى‌كه حمام مى‌سازد نيز فايده مادى زياد دارد. مردم وقتى در حمام بيايند و بدن خود را از كثافات پاك كنند، معلوم است كه پول و مصارف حمام را نيز مى‌دهند. متأسفانه با وجود آن‌هم كسى حاضر نمى‌شود چنين كارى را انجام دهد، همه‌ى اين مشكلات‌ها از بدبختى‌هاى ما حكايت دارد، از دورى ما به فرهنگ اسلامى ريشه مى‌گيرد.