انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٤ - روى گردانيدن از بذل و بخشش

بعضى از اوقات با ساخت يك پُل، وضع اقتصادى مردم ديگرگون مى‌شود، مردم ما زراعت پيشه و مال داراند، مواد ارتزاقى دارند، ميوه دارند، سبزيجات خوردنى دارند، اگر راه موتر وجود داشته باشد! توسط موتر آن‌ها را به شهر انتقال مى‌دهند، ميوه‌هاى خود را به موقع در بازار عرضه مى‌كنند و با قيمت بهتر مى‌فروشند. اگر راه براى انتقال حاصلات وجود نداشته باشد، مردم نمى‌توانند از حاصلات خود سود ببرند. در بعض قريه‌ها ممكن است مسجد وجود نداشته باشد، با ساختن يك مسجد سطح آگاهى و معلومات دينى مردم بالا مى‌رود، وقتى مردم به مسجد بيايند، نماز جماعت بخوانند، زمينه تبليغ براى علماى دينى نيز آماده مى‌شود و آنان براى مردم احكام و مسائل روز را بيان مى‌كنند، در اين‌صورت مردم از مسائل دينى خود آگاهى بيشتر پيدا مى‌كنند، احكام شرعى خود را بهتر ياد مى‌گيرند، سطح آگاهى مردم بالا مى‌رود، وقتى‌كه سطح آگاهى مردم بالا برود، جهل و خرافات از بين مى‌رود و زندگى مردم نيز رونق بيشتر پيدا مى‌كند.

متأسفانه اين فرهنگ شايسته در ميان پول‌داران ما وجود ندارد، «وَأَعْطَى قَلِيلا وَأَكْدَى» اولا كسى كمك نمى‌كند؛ اگر كسى هم كمك كند، به اندك كمك بسنده مى‌كند. براى عياشى و لذت بردن خود پول‌هاى زيادى را خرج مى‌كنند؛ ولى وقتى به فقرا و مستمندان كه برسند، پنج افغانى به آنان مى‌دهند. اگر براى خواسته‌هاى خود شان باشد، ده‌هزار و بيست هزار افغانى كمتر نمى‌دهند؛ ولى در اوقاف اسلامى، در راه‌هاى خيريه، به فقرا و مساكين كه مى‌رسند، جرئت پنجا افغانى را هم ندارند. «أَفَرَأَيتَ الَّذِى تَوَلَّى» «وَأَعْطَى قَلِيلا وَأَكْدَى» آيا ديدى بنده‌ى مرا كه از اسلام، يا از انفاق روى گردانيده و چيزى اندكى را انفاق نموده و بعد فوراً توقف‌