انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٧ - اوصاف اهل دنيا

زن از ناراحتى سر خود را به پايين انداخت و گفت: سلطان از اين روزه گرفتن چه مى‌خواهد؟ كه افطار او براى طفلان ما عيد است. روزه بايد كسى بگيرد كه براى يك نفر درمانده قوتى دهد، تا شكمش سير شود؛ وگرنه اين روزه گرفتن چه فايده دارد كه در روز، روزه بگيرد؛ و در شب دوباره همان غذايى را كه در روز نخورده است، با همان غذا شكمش را سير كند. روزه مستحبى بايد كسى بگيرد كه خيرش به ديگران برسد. اگر كسى روزه مستحبى نگيرد و خيرش به ديگران برسد، بهتر است از آن روزه دار دنيا پرستى كه روزه مستحبى مى‌گيرد و خيرش بكسى نمى‌رسد. به راستى اگر انسان اگر همان روزه واجب خود را بگيرد و در بقيه ايام بدون اين‌كه روزه مستحبى بگيرد، خيرش را براى مردم برساند، بهتر است از كسى‌است روزها روزه مستحبى مى‌گيرد. «يا أحْمَدُ! مَحَبَّتِى مَحَبَّةُ الْفُقَراءِ فَأَدْنِ الْفُقَراءَ وَقَرِّبْ مَجْلِسَهُمْ مِنْكَ وَأبْعِدِ الْاغْنِياءَ وَأبْعِدْ مَجْلِسَهُمْ عَنْكَ لِانَّ الْفُقَراءَ أحِبّائِى» اى احمد ثروت‌مندان دنيا پرست را از خود دور كن و از نشستن در مجالس آنان برحذر باش! زر و زيور دنيا پرستان را مبغوض بدار و از آن‌ها فاصله گير.

اوصاف اهل دنيا

«يا أحْمَدُ! أبْغِضِ الدُّنْيا وَأهْلَها وَأحِبَّ الْاخِرَةَ وَأَهْلَها»

اى احمد! دنيا و اهل آن را مبغوض بدار، آخرت و اهل آن را محبوب بدار. عرض كرد:

«يا رَبِّ! وَمَنْ أهْلُ الدُّنْيا وَمَنْ أهْلُ الْاخِرَة؟» پروردگارا! اهل دنيا و اهل آخرت چه كسانى هستند؟ فرمود: أهْلُ الدُّنْيا مَنْ كَثُرَ أكْلُهُ وَضِحْكُهُ وَنَوْمُهُ وَغَضَبُهُ، قَلِيلُ‌