دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٥ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

١٤٠٩. الإقبال‌- با سندش به نقل از ابو الفرج ابان بن محمّد سندى-: امام صادق عليه السلام در سالى كه حج گزارد، در زير ميزاب [در حجر اسماعيل‌] مشغول دعا بود و سمت راستش، عبد اللَّه بن حسن، سمت چپش، حسن بن حسن و پشت سرش، جعفر بن حسن بود كه عَبّاد بن كثير بصرى نزد ايشان آمد و به ايشان گفت: اى ابو عبد اللَّه! امام عليه السلام پاسخى نداد، تا اين كه سه مرتبه تكرار كرد و سپس گفت: اى جعفر!

امام جعفر صادق عليه السلام به او فرمود: «هر چه مى‌خواهى، بگو، اى ابو كثير!».

او گفت: در يكى از كتاب‌هايم، نشانه اين بناى (مكّه) را مردى يافتم كه آن را آجر به آجر خُرد مى‌كند.

امام عليه السلام به او فرمود: «كتابت بر خطاست- اى ابو كثير-؛ امّا من به خدا سوگند، مردى را با پاهاى زرد، ساق‌هاى نازك، شكم فربه، گردن باريك و سر بزرگ مى‌بينم كه بر اين ركن (با دستش به ركن يمانى اشاره نمود) ايستاده و مردم را از طواف منع مى‌كند تا آن كه از او بترسند. سپس خداوند، مردى را از نسل من (و با دستش به سينه‌اش اشاره نمود) بر مى‌انگيزد كه او را مانند [قوم‌] عاد و ثمود و نيز فرعونِ به ميخ كشنده مخالفان، مى‌كشد».

اين هنگام، عبد اللَّه بن حسن به او گفت: به خدا سوگند، ابو عبد اللَّه عليه السلام راست مى‌گويد. و سپس يك‌يك آنان، امام عليه السلام را تصديق كردند.[١]

[١]. الإقبال: ج ٣ ص ٨٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٤٨ ح ٢٣.