١١٥٥. الفتن‌، ابن حمّاد- با سندش به نقل از جابر-: امام باقر عليه السلام فرمود: «هنگامى كه سفيانى بر ابقع و منصور يمانى غلبه مى‌كند، تُرك و روم خروج مى‌كنند و سفيانى بر آنها نيز چيره مى‌شود».[١]

١١٥٦. الفتن‌، ابن حمّاد- با سندش به نقل از جابر-: امام باقر عليه السلام فرمود: «هنگامى كه ابقع با افرادى تنومند آشكار مى‌شود، جنگ بزرگى ميان آنها در مى‌گيرد. سپس اخوص‌[٢] [سردار] سفيانى ملعون، با هر دو (ابقع و اصهب) مى‌جنگد و بر هر دو دسته غلبه مى‌كند. آن گاه منصور يمانى با لشكريانش از صنعا به سوى آنان حركت مى‌كند. او به شدّت خشمگين است و مردم را به گونه روزگار جاهليت مى‌كُشد. پرچم‌هايشان زردرنگ و لباس‌هايشان رنگارنگ است. او با اخوص رو به رو مى‌شود و جنگ سختى ميان آنها در مى‌گيرد كه اخوص [سردار] سفيانى بر او غلبه مى‌كند. آن گاه روم ظهور مى‌كند و به سوى شام بيرون مى‌آيد. سپس اخوص ظهور مى‌كند و پس از او كِندى در هيئتى نيكو پديدار مى‌شود و چون به تلّ سما[٣] مى‌رسد، جلو مى‌آيد و به سوى عراق مى‌رود و پيش از آن، دوازده پرچمِ معلوم و مشخّص در كوفه برافراشته مى‌شوند و مردى از نسل [امام‌] حسن عليه السلام يا حسين عليه السلام در كوفه كشته مى‌شود كه به سوى پدرش فرا مى‌خواند و مردى از ايرانيان ظهور مى‌كند كه چون امرش روشن مى‌شود و در كشتار زياده‌روى مى‌كند، سفيانى او را مى‌كشد».[٤]

١١٥٧. الفتن‌، ابن حمّاد- با سندش به نقل از جابر-: امام باقر عليه السلام فرمود: «چهارنفر در شام كشته مى‌شوند كه همگى آنها فرزندان خليفه‌اند: مردى از مروانيان و مردى از سفيانيان. سفيانى بر مروانيان غلبه مى‌كند و آنان را مى‌كشد. سپس به دنبال مروانيان‌

[١]. الفتن: ج ١ ص ٢٢٣ ح ٦٢١، كنز العمّال: ج ١١ ص ٢٧٦ ح ٣١٥٠٩.

[٢]. اخوص، كسى است كه چشمش گود افتاده و يا يكى از چشمانش كوچك‌تر از ديگرى است.

[٣]. تل، به معناى تپّه است و تلّ سما، به احتمال فراوان، نام جايى مانند تلّ عُكبُر است.

[٤]. الفتن: ج ١ ص ٢٩٠ ح ٨٤٩.